2 C. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



mij aanleiding nu zelf de hand aan den ploeg te slaan en 

 te trachten het werk van Van der Weele tenminste tijdelijk 

 voort te zetten, waarvoor ik ook medewerking in de „Levende 

 Natuur" verzocht. Het resultaat van deze bemoeiingen kon 

 ik mededeelen op de vergadering in 191 1 te Valkenburg 

 (T. V. E., Dl. LIV, p. XLVIII) en vermelden, dat van twee 

 der toen besproken drie nieuwe aanwinsten voor ons land, 

 WillemSE de vinder was. Deze nieuwe medewerker bleek 

 al spoedig in staat te zijn de leiding te nemen en kon ik 

 mij weder meer wenden tot die insectengroepen, die mij 

 reeds van vroeger het meest hadden aangetrokken, verheugd, 

 dat de Orthoptera weder een ijverig beoefenaar hadden 

 gevonden. 



Werden door Van der Weele de opgaven, gedaan door 

 H. T. Folmer in de ,, Levende Natuur", vierde jaargang, 

 gevolgd speciaal wat betreft de soorten uit het grensgebied 

 van ons land, in de nu volgende lijsten worden m. i. terecht 

 de grenzen verder getrokken. 



Het opgenomen gebied is dat deel van Noord-West-Europa, 

 dat begrensd wordt door de lijn gaande van Stettin over de 

 Fläming, Harz en West-Thüringen naar Aschaffenburg a M., 

 vervolgens naar Mannheim, Karlsruhe en Nancy en zoo over 

 Fontainebleau naar Havre. 



België en Luxemburg vallen aldus geheel binnen het 

 behandelde gebied. De overwegingen, die geleid hebben tot 

 het trekken van deze grenslijn, zijn van verschillenden aard. 



Ten eerste beschikken de Orthoptera over goede verbrei- 

 dingsmiddelen. Vele zijn goede vliegers, niet voor niets 

 wordt van /?r/èsprinkhanen gesproken. Het voorkomen van 

 soorten ver buiten hun gewone broedgebied is dikwijls waar- 

 genomen en het is dus verstandig ook die soorten te behan- 

 delen, waarvan de kans bestaat, dat zij ook af en toe in 

 ons gebied verschijnen. Voor sommige soorten, ik noem hier 

 Kakkerlakken, Diestrammena, Grylliden, komt ook de moge- 

 lijkheid van import met scheepsladingen en ingevoerde planten. 



Ten tweede was van Limburg, uitgezonderd het Noorde- 

 lijkste puntje, de St. Jansberg met omgeving, niets bekend 

 wat de Orthoptera betreft, en alle entomologen weten hoevele 

 verrassingen of vooral Zuid-Limburg ons reeds heeft bereid. 



