56 e. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



Prov. Gelderland: Nijmegen, Arnhem, Veenendaal, 

 Leuvenum, Beek (?), Putten. 



Prov. Noord-Holland: Laren. 



Prov. Zuid-Holland: Den Haag ? ? 



Prov. Limburg: Mook, Valkenburg, Houthem. 



{pcrspicülaris Herbst). . . . livida Fabricius. ^) 



Halsschild geelbruin, bezaaid met donkerbruine vlekken, 

 stippen en strepen, die min of meer tot een donkere schijf 

 kunnen samenvloeien, maar die nooit zoo scherp begrensd 

 is als bij lappo7iica. Voorvleugel bij het Ç verkort, nauwelijks 

 reikend tot halverwege het achterlijf; de V. dividens bereikt 

 den achterrand van den vleugel ver achter het midden. 

 Voorvleugel bij het S langer dan het achterlijf, ongeveer 

 viermaal langer dan breed. 



Lichaam bruingeel, met zwarte vlekken en stippen, die 

 zeer sterk in intensiteit en uitgebreidheid varieeren. Cerci 

 bruin, zwart, soms alleen met zwarten top, of van boven 

 zwart en van onderen bruingeel. 



Bij de ab. c. nigripes Steph. ( ? haeckeli BOL.) neemt het 

 zwart de overhand en is de schijf op het halsschild bijna 

 geheel zwart. Het is de meer Noordelijke vorm. Bij den Zuidel. 

 vorm, de ab. c. coiicolor Serv. is het lichaam echter zeer 

 licht gekleurd en zijn de donkere vlekken maar even aangeduid. 



Larve geelrood, met twee breede bruine langsstrepen van 

 het halsschild tot aan het uiteinde van het achterlijf en 

 donkerbruine dwarsbanden aan den achterrand van meso- 

 en metanotum. 



Lengte S 7—8 mM., Ç 6 mM. Fig. 15 — 18. 



Van Juni tot September in zandige streken, in dennen- 



^) Volgens Krauss (167) zou deze soort zìch.\:.YnìsenmG\. E. lapponica, 

 vooral daar waar weinig livida cTo" voorkomen. De hieruit ontstane 

 mengvormen zouden zich kenmerken door een asymetrischen bouw der 

 laatste achterlijfsegmenten en moeilijk te determineeren zijn, doordat 

 ze de kenmerken van beide soorten dragen. Uit ons land zijn dergelijke 

 mengvormen niet bekend. Üok N. Adelung (2) heeft voor Rusland 

 deze afwijkingen aangetoond, maar kon wegens onvoldoend materiaal 

 deze kwestie niet tot geheele oplossing brengen. Ook bij Berlijn werd 

 deze soort meermalen in copula aangetroffen met lapponica [W. R.a.mme 

 (259)]. Vergelijk tevens R. Ebner (75), p. 164. 



