86 C. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



Op droge zonnige plaatsen in geheel Midden- en Zuid- 

 Europa. 



In Duitschland werd ze gevonden in Mecklenburg op 

 dorre zandheuvels, bij Aschaffenburg op zonnige weilanden 

 (Kahl a/M.) en bij Karlsruhe. In Frankrijk in Fontainebleau, 

 Belle-Croix en Parijs. Niet uit België bekend. 



Het voorkomen in onze streken is zeer twijfelachtig. 



{thalassina Fabricius). 



Kop en halsschild bruin, met lichtgroene zijvlekken of 

 langsbanden. Voorvleugel donkerbruin met 2 — 3 doorschijnend 

 witachtige vlekken bij den voorrand en lichter gekleurden 

 top en achterrand. Het halsschild, van terzijde gezien, sub- 

 convex. Achtervleugel licht blauwgroen, met donkerbruinen 

 voorrand en top. Achterdij dik, driemaal langer dan breed, 

 aan den binnenkant en onderrand purperrood, van onderen 

 met een rij van 4 — 5 zwarte stippen en een breede zwarte 

 vlek aan de basis; knie zwart. Achterscheen vuurrood, onder 

 de knie met een gelen en donkerbruinen ring. 



Lengte c? 18 — 20 mM., Ç 21 — 28 mM. Niet inlandsch. 



Deze Zuid-Europeesche soort zou door RUDOW (273) in 

 Mecklenburg op dorre zandheuvels en in Thüringen gevangen 

 zijn. Twijfelachtig. Uit België niet bekend. 



[strepcns Latreille). 



Stethophyma Fischer 1853. 

 {Ärcyptera SERVIELE). 



Voorhoofdgroefje ruitvormig, veelal door een matglanzende 

 stippenrij aangeduid. Het halsschild met stompe, min of 

 meer convex gebogen middenkiel en stompe zijkielen. De 

 middenkiel is door i — 2 dwarsgroeven doorsneden (door de 

 voorste dikwijls onduidelijk). 



Prosternum met een korte, stomp-kegelvormige verheven- 

 heid. Voorvleugel bij het ^ met sterk verbreede area scapu- 

 laris, bij het $ soms afgekort. De V. uln. ant. dichter bij 

 de V. rad. post. dan bij de V. uln. post. Geen V. intercalata. 

 De ovipositor wordt van boven bijna geheel door de anaal- 

 kleppen bedekt. 



