90 



e. WILLEMSE, OKTHOPTERA NEERLANDICA. 



bij Heerlen (Limb.) gevangen 20 VIII 1910 (Willemse). 

 Van Juli tot September. In Duitschland en België op ver- 

 schillende plaatsen gevonden. 



(subgen. Stenobothrus s. strie.) . . lineatus Panz. ^) 



De gonapophys. sup. en inf. der ovipositor zonder scherpen 

 uitstekenden tand aan den buitenrand. De area mediastina 



Fig. 32. Stenobothrus lineatus Panz. O. Ovipositor, vergroot. / = tand (orig.). 

 Fig. 33. Stenobothrìts lineatus Panz. O. Voorvleugel, vergroot (orig.). 



aan de basis verwijd (de voorrand van den vleugel daardoor 

 naar voren convex uitgebogen), vooral bij het S- 



(subgen. Stauroderus BoLlVAR) ... 4 



4. De V. uln. ant. afwezig. De voorrand van den vleugel 

 bij het c? sterk, bij het Ç zwak uitgebogen. De areae scapul. 

 en discoid, bij het çj* breed; de area scapul. met evenwijdige 

 dwarsaderen, bij het $ smal en de area scapul. onregelmatig 

 geaderd. De zijkielen van het halsschild zwak ontwikkeld 

 en weinig gebogen. Lichaam bruin tot olijfkleurig. De 

 zijkielen van het halsschild roodbruin. Voorvleugel bruin of 

 zwart, meest zonder vlekken, aan den top donkerder, zonder 

 schuinstaande witte vlek. Achtervleugel donkerbruin, aan 

 den achterrand iets lichter gekleurd. Achterlijf van onderen 



1) Een zeer naverwante soort is St. nigro-jnaailatus Herr.-Sch. Ze 

 onderscheidt zich van lineatus doordat de V. uln. ant., die aan den 

 wortel van de V. uln. post. is gescheiden, zich binnen het eerste ^3 

 gedeelte van den vleugel er weer mee vereenigt. De V. rad. med. recht. 

 Voor- en achtervleugel korter dan het achterlijf. De voorvleugel smaller 

 dan de achterdij, aan den top zonder schuinstaande witte vlek, met 

 scherp begrensde, onregelmatige, zwarte vlekken in de area discoidalis. 

 Lengte d" 15—18 mM., 9 19 — 24 mM. Niet inlandsch. Deze zeldzame 

 soort werd bij Parijs (Lardy), in de Flaming (Belzig) en in Zuid-Duitsch- 

 land gevonden. Het voorkomen in onze streken is hoogst twijfelachtig. 



