102 



C. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



1887, p. XXVIl en Dl. 31). Een vermoedelijk exemplaar 

 werd gevangen te Nijmegen 21 IX 1886 (ter Haar)?? 



vagans Fieb. ^) 



Halsschild naar achteren stomphoekig uitstekend, de 

 dwarsgroef steeds vòòr het midden gelegen ; de zijkielen bij 

 de dwarsgroef onderbroken. Het geheele lichaam aan de 

 onderzijde min of meer met lange witte haren bezet. Achter- 

 vleugel glashelder, hoogstens aan den top en voorrand iets 

 bruin getint. Lichaam groengeel, bruingeel, lichtgeel, rood- 

 bruin, bruinzwart, al of niet met donkere vlekken en stippen, 

 zeer veranderlijk in kleur. Achterlijf aan het uiteinde soms 

 vuurrood gekleurd. Bij de ab. c. /euconoius^ FUSCRNIG is de 

 geheele bovenzijde krijtwit gekleurd. Bij de ab. c. prasina 

 Fieber is het geheele halsschild groen en de voorvleugel 

 roobruin (soms in het voorste gedeelte ook groen). Kleine, 

 groene of groengele exemplaren worden ab. c. mollis Charp. 



genoemd. Ue ab. c. pïirpurascens 

 Fieber is roodpurper gekleurd. 

 Bij de forma bignttiilus L. is de 

 voorvleugel bij het (j* breed, met 

 krachtig ontwikkelden en sterk 

 gebogen voorrand ; de areae sca- 

 pularis en vooral externomedia 

 zijn sterk verbreed en glanzig. 

 De maximale verbreeding berei- 

 ken ze ongeveer in het midden, 

 om daarna vrij plotseling te ver- 

 smallen, waardoor een karakteris- 

 tieke inbochting ontstaat. De 

 dwarsaderen van deze beide velden 

 zijn recht of maar zwak gebogen 

 en vertoonen zeer weinig neiging 

 tot samenvloeing en vorming van een V. spuria. De V. rad. ant. 

 en med. zijn golvend gebogen. Bij het $ is alleen de area 

 scapularis verbreed, waardoor de voorvleugel relatief breed 

 is. De voorrand van den vleugel verloopt boogvormig. De 



Stenobothrus variabilis Fieber. O. 



Halsschild van boven ; 20 X vergroot 



(orig.). 



1) Een in de collectie v. d. Brandt door Selys-Longchamps als 

 vagans gedetermineerd exemplaar uit Venlo, is variabilis Fieb. 



