I08 e. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



I — 3 dwarsgroeven onderbroken wordt en zwak ontwikkelde 

 of ontbrekende zijkielen. 



De voorvleugel is karakteristiek door de onregelmatige 

 en fijne dwarsaderen in de areae mediasi. — scapularis en 

 discoidalis. De V. intercalata steeds aanwezig. Arolium klein, 

 soms rudimentair. 



Sphingonotus Fiebere) 1852. 



Voorhoofdgroefje driehoekig. Oogen uitpuilend. Halsschild 

 in het voorste gedeelte sterk ingesnoerd, met 3 dwarsgroeven. 

 De middenkiel is afwezig of als een fijn dun lijntje, dat 

 tusschen de dwarsgroeven geoblitereerd is, aangeduid. Het 

 gelicele lichaam met een wi tachtigen dons overtrokken. 



Van de 6 Europeesche soorten komen 2 in het aangren- 

 zend gebied voor. 



Lichaam grijsbruin met donkerbruine vlekjes. Voorvleugel 

 bruingeel met i — 2 donkerbruine dwarsbanden. Achtervleugel 

 blauw, aan den wortel bij den voorrand iets rozenrood ge- 

 kleurd, naar achteren met een breeden, wazig begrensden 

 donkerbruinen dwarsband. Achterdij zwart, aan de buiten- 

 zijde met I — 2 scheefstaande vlekken, van onderen blauw. 

 Achterscheen blauw, boven en onder met een witachtigen ring. 



Lengte <S 15 — 17 mM., $ 20 — 24 mM. Niet inlandsch. 



Op zonnige heuvels en heiden, langs beeken en riviertjes. 

 Tamelijk zeldzaam. In Duitschland werd ze gevonden in 

 Pommeren, bij Bremen, op de Lüneburger-heide, in Thüringen 

 en in de Harz. In Frankrijk in de omstreken van Parijs 

 (Ermenonville, Longrocher) en bij Fontainebleau. Ook is 

 ze in Zweden en Noorwegen aangetroffen. Uit België niet 

 bekend. 



{cyanopteriis Charp.). 



1) Volgens FiNOT (94) zijn de verschillende soorten van Sphingonotus , 

 die uit Europa en de aangrenzende gedeelten van Afrika en Azië be- 

 schreven zijn, slechts variëteiten van Sph. coerulans. Tusschen de meest 

 extreme vormen, n.l. Sph. coerulans en Sph. balteatus vindt men al de 

 overgangen, die als verschillende soorten beschreven zijn. Dit geldt te 

 ineer, omdat de kleur der achtervleugels en het min of meer gekorrelde 

 en ruwe tegument bij de Orthoptera aan groote variaties onderworpen zijn. 



