no e. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



naar den top toe iets verbreed. Achtervleugel met sterk 

 uitgebogen achterrand. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Lichaam donkerbruin tot zwart, de bovenzijde iets lichter 



dan de onderzijde gekleurd. Voor- 

 vleugel bij het (S langer, bij het 

 Ç even lang als of iets korter 

 dan het achterlijf, donkerbruin 

 met eenige lichtere vlekken. 

 Achtervleugel vuurrood, aan den 



Fig. 45. PscMus stridulus L. ö". ^^P "^^^ een ietwat gebogen 

 Kop en haisschiid van terzijde. donkerbruinen band. Bii de ab. c. 



Vergroot (orig.). ■' 



Ebiieri Karny is de achtervleugel 

 geel gekleurd. xA.chterdij van binnen zwart. Achterscheen 

 zwart, met een gelen ring onder de knie. Doornen glanzend 

 zwart. 



Lengte ^ 23 — 25 mM., $ 30 — 32 mM. Fig. 45. 



In Juli en Augustus langs hellingen en heuvels en op de 

 heide. Tamelijk zeldzaam, in de diluviale streken. Het (ƒ 

 maakt onder het vliegen een sterk snorrend geluid, 



In ons land zijn de volgende vindplaatsen bekend. 



Prov. O ver ij s el: Oldenzaal (tijdens de zomerexcursie , 

 van de N. E. V. 22 VII 1906 waargenomen). 



Prov. Gelderland: Brummen, Rheederoord, Dieren, 

 Roozendaal, Rhedersteeg, Arnhem. 



Prov. Limburg: Maastricht. 



stridulus L. 



Pachytylus Fieber 1852. 

 [Locusta L.). 



Voorhoofdgroefje driehoekig, vlak, soms onduidelijk. De 

 middenkiel van het halsschild is door de dwarsgroef niet of 

 slechts even ingesneden. De middelste kiel van den boven- 

 rand der achterdij al of niet fijn gezaagd. 



Van de 3 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en 

 I in het aangrenzend gebied voor. 



