I20 C. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



van eenige dvvarsaderen bevinden, en dat dof gekleurd is 

 [speculum). De hoofdtak der V. plicata vereenigt zich een 

 weinig voorbij dit veldje met de V. dividens. 



b. Rechter vleugel. Deze is juist zoo gebouwd als de 

 linker, maar de stevige, van onderen fijn getande, V. stridans 

 ontbreekt. Toch is echter een van de takken, die naar 

 achteren verloopen, van onderen getand, maar niet zoo sterk 

 als die van den linkervleugel. Het veldje is hier glashelder 

 en zonder een spoor van rudimentaire dwarsaderen. Het 

 geluid ontstaat doordat de getande ader van den linkervleugel 

 ( V. stridans) over den verdikten binnenrand en de randen 

 van het ovale veldje van den rechter vleugel heenstrijkt. 

 Het veldje dient als resonator. Het geheel van deze aderen 

 heet stridiilatie-orgaan. Soxns is bij het Ç ook een stridulatie- 

 orgaan aanwezig. 



$ . De V. plicata bestaat uit eenige recht verloopende takken, 

 waarvan de voorste zich dikwijls met de V. dividens vereenigt. 



De voorscheen is rond of zijdelingsch samengedrukt 

 met twee langsgroeven. Aan de achterzijde bevinden 

 zich steeds twee rijen doornen. Aan de voorzijde varieert 

 dit aantal en dient het ter onderscheiding van de soorten. 

 In het bovenste ^\^ gedeelte bevindt zich een ovaal open, 

 of spleetvormig gesloten gehoororgaan. Zeer zelden afwezig 

 (sub-fam. Stenopelmatidae). Zeer zelden de middenscheen 

 met een gehoororgaan. Achterpoot tot springpoot vervormd, 

 met sterk ontwikkelde, lange dij en scheen. Tarsen 4-ledig. 

 Het eerste tarslid draagt van onderen twee hechtkussens of 

 pulvilli. Bij de achtertarsen kan het eerste paar pulvilli 

 zich ontwikkelen tot vrije, afstaande lamellen (sub-fam. 

 Decticidae). Tusschen de klauwen geen arolium. Het achterlijf 

 bestaat uit 11 segmenten. Het 10^ segment bestaat uit de 

 bovenste en de twee onderste (zijdelingsche) anaalkleppen, 

 waaraan de, steeds ongelede, cerei bevestigd zijn. Bij het 

 (5* wordt de subgenit. plaat gevormd door het 9^ sterniet en 

 draagt de stydi, die zelden ontbreken. Bij het Ç wordt de 

 subgenit. plaat door het S*" sterniet gevormd en omvat de 

 basis der lange, uit 3 paar gonapophysen gevormde, sabel- 

 vormige ovipositor. De larve vervelt minstens 6 maal. Bij 

 de meeste soorten niet met zekerheid bekend. Het verschil 



