e. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 1 39 



bij het (^ aan de basis verbreed, met een tand in het eerste 

 ^/g gedeelte. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Lichaam groen tot geelbruin, zeer veranderlijk in kleur. Bij 

 de aâ. c. unicolor PUSCIINIG is het geheele lichaam eenkleurig 

 lichtgroen. Voorhoofd met groene of bruine vlekken. Halsschild 

 in het midden soms met een bruine vlek. Voorvleugel naar 

 den top toe versmald, groen met bruine aderen en in rijen 

 gerangschikte, min of meer vierkante zwarte vlekken ; de 

 achterrand bruin. Zelden ongevlekt. Achtervleugel lichtgroen. 

 Achterlijf geelgroen, aan weerszijden met een rij zwarte vlekken. 



Bij de var. longipennis Nedelkow reikt de voorvleugel 2 — 6 

 mM. voorbij den top der achterdij. 



Deze soort gelijkt eenigszins op G. glabra^ maar is door 

 de opgegeven kenmerken daarvan gemakkelijk te onder- 

 scheiden. Fig. Ç>'^ — 65. 



Lengte ^ 26—38 mM. ? 30—44 mM. Zie afb. Oud. PI. 

 IV, fig. I (240). 



Van Juli tot Augustus tusschen gras, op velden en bouwland, 

 en op de duinen. Tamelijk zeldzaam. 



In ons land zijn de volgende vindplaatsen bekend. 



Prov. Gelderland: Barchem, Hartskamp, Millingen 

 (Vel.), Arnhem, Nijmegen (?). 



Prov. Noord-Holland: Wijk a/Zee, Vogelenzang. 



Prov. Zuid-Holland: Den Haag, Noordwijk. 



Prov. Noord-Brabant: Velp. 



Prov. Limburg: Plasmolen, Well, Wellerlooy, Venlo. 



verrucivorus L. ^) 



Thamnotrizon Fischer 1853. 

 (^Pholidoptera Wesm. Olynthoscelis FISCHER DE W.). 



Sprieten lang en dun. Halsschild zonder middenkiel, hoog- 



;ns met een zeer flauwe aanduiding ervan. 



Voorvleugel bij het (^ rudimentair, reikend tot aan het 



1) In de omstreken van Metz trad deze soort omstreeks 1893 verwoestend 

 op in de rogge. (J. Azam, loc. cit. Zie Eph. vitium). 



