150 e. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 



bestaat uit 2 onvertakte, recht verloopende takken, de V. nln. 

 ant. en posterior. De V. uln, ant. is krachtig ontwikkeld en 

 vormt de grens tusschen het verticale en horizontale deel 

 van den vleugel. De V. uln. post. is gewoonlijk zwak ont- 

 wikkeld, soms moeilijk te herkennen en eindigt veelal vrij, 

 zonder den vleugelrand te bereiken of verbindt zich met de 

 naburige aders. De V. dividens verloopt recht. Het veld 

 tusschen de V. dividens en de V. uln. post. is min of meer 

 homoloog aan de campus apic. triang. van den achtervleugel 

 van sommige Blattodea en heet area inarginalis. Dit veld 

 is driehoekig en meest meer doorschijnend dan de rest van 

 den vleugel. Het nu volgende horizontale deel is het 

 uitbreidingsgebied van de V. p/tcata {= axi//aris) en verschilt 

 in de beide sexen. 



(S : De V. plicata vormt hier een stridulatie-orgaan. Tot 

 het volgende schema is ze meestal terug te brengen. Ze 

 verloopt eerst recht en buigt zich in het eerste ^/^ deel in 

 een bijna rechten hoek naar den achterrand van den vleugel 

 om en eindigt daar in de z.g. uoeud aual (nomencl. Saussure). 

 Dit gedeelte van de V. plicata is de eigenlijke raspader en 

 is van onderen met microscopisch kleine dwarsribjes bezet 

 en heet archet (nomencl. Saussure). Van de noeud anal 

 gaan straalsgewijze een aantal aderen uit, terwijl de V. plicata 

 blijft doorloopen en zich in schuine richting naar de V. divi- 

 dens keert en deze in het laatste ^/^ deel van den vleugel 

 bereikt. Ze vormen daar samen het stigma. De V. plicata 

 en de V. dividens begrenzen zoo een driehoekig veld, dat 

 harpa genoemd wordt en waarin zich 2 — 5 gebogen dwars- 

 aderen {veines obliques nomencl. Saussure) bevinden. Aan 

 de buitenzijde van het schuin verloopende deel der V. plicata 

 bevindt zich een rond of meer langwerpig, glanzend veld, 

 dat speculuin (= tyvipannni) heet en eenige rudimentaire 

 dwarsaderen bevat. De rest van het anaalveld wordt opge- 

 vuld met de overige dwarsaderen der V. plicata. 



$. De V. plicata verloopt recht en geeft naar achteren 

 een groot aantal inconstante aderen af, die door dwarsaderen 

 worden verbonden en zoo een netwerk vormen, dat het 

 geheele anaalveld inneemt. Rij Gryllotalpa is de vleugel 

 echter meer naar het mannelijke type gebouwd. 



