e. WILLEMSE, ORTHOPTERA NEERLANDICA. 1^7 



even lang als of langer dan de achterscheen. Achterscheen 

 met bewegelijke {Nemobius) of onbewegelijke doornen. Het 

 2^ lid der achtertarsen is zeer kort en ietwat plat gedrukt. 

 Ovipositor bijna recht, aan het uiteinde iets verdikt en 

 daarna weer toegespitst. 



Grylius L. 1758 

 [^Acheta Fabr.). 



Voorscheen aan de buitenzijde met een lang-ovaalvormig 

 en aan de binnenzijde met een klein rond, open, uitwendig 

 gehoororgaan. Achterscheen met onbewegelijke doornen. 

 Het eerste lid der achtertarsen van boven met een langsgroef, 

 aan weerszijden hiervan met een rij tanden of doornen. 



Van de ongeveer 10 Europeesche soorten komen 3 in 

 Nederland en i in het aangrenzend gebied voor. 



I. Kop geelachtig met 3 — 4 donkerbruine dwarsbanden; 

 even breed als het halsschild. Het halsschild naar voren 

 niet verbreed. Lichaam geelbruin tot stroogeel, het achterlijf 

 met bruine vlekken en banden ; het halsschild met eenige 

 bruine vlekken en strepen. Voorvleugel in beide sexen zoo 

 lang als het achterlijf. Achtervleugel goed ontwikkeld, opge- 

 rold, onder den voorvleugel uitstekend, langer dan het 

 achterlijf. Ook komen er exemplaren voor, waarbij de achter- 

 vleugel rudimentair is geworden en korter dan de voorvleugel. 

 Larve stroogeel met dezelfde bruine banden en vlekken als 

 het imago. In de eerste stadiën eenkleurig geelbruin. 



Lengte 14—20 mM. [Zie afb. OUD. PI. IV fig. 2 (240)]. 



Gedurende het geheele jaar, larve en imago op verwarmde 

 plaatsen in oude huizen, bakkerijen, boerenwoningen e.a. Niet 

 zeldzaam. Oorspronkelijk zou ze in Madeira voorkomen en zich 

 van daaruit over Europa verbreid hebben. Volgens Selys- 

 LONGCHAMPS zou ze wel eens buiten in den zonneschijn 

 loopen ^). 



In ons land zijn de volgende vindplaatsen bekend. 



Prov. Over ij sel: Hengeloo. 



1) In Zuid-Europa en Noord-Afrika herhaalde malen in de vrije natuur 

 aangetroffen. Werner (345) en Puschnig (256). 



