DR. W. ROEPKE, EB:NI(,E OPMERKINGEN ENZ. 253 



banden van helder-roode kleur en een ongeveer kringvormige 

 vlek van dezelfde kleur aan de basis van elk 

 dekschild. Deze teere rose kleur verandert 

 onmiddellijk na het dooden der kevers in 

 een onooglijk vuilbruin, dat later weer iets 

 opbleekt. De lengte van een groot aantal 

 kevers schommelt tusschen 16 en 28 mM. 



Verspreiding. Op Java zag ik den 

 kever het eerst in de jaren 1912 en '13, en 

 wel in de nabijheid der djati-bosschen van 

 Midden-Java. Ik vond toen herhaaldelijk 

 Myiabris fustniata 1/,. genigc excmplarcn bij elkaar. Reeds toen 

 was er sprake van een iets sterker optreden van Cyrtacanthacris 

 nigricornis in de bedoelde streken. \x\ 19 14 trad de kever 

 iets talrijker op, in 191 5 trok hij door zijn buitengewoon 

 veelvuldig voorkomen zelfs de aandacht van leeken. Men 

 vond den kever in vaak ongelooflijke hoeveelheden langs de 

 grenzen van het djati-bosch en in de nabijheid daarvan, bij 

 voorkeur op open, zonnig terrein, waar het insect op de 

 heetste uren van den dag een groote levendigheid ontwik- 

 kelde door op de hem eigen lompe wijze en met een brom- 

 mend geluid v^an bloem tot bloem te vliegen. De kever eet 

 n.l. in hoofdzaak bloemen, in de vrije natuur zijn het vooral 

 de kleurige bloemhoofdjes der op woest terrein veelvuldig 

 groeiende Lantana, die hij afweidt; daarom is echter zijn 

 voorliefde voor allerlei sierplanten, zooals rozen, dahlia's e. a. 

 niet minder. De bezitters van kleine bloementuintjes in de 

 streken, waar Mylabris veelvuldig voorkwam, hebben dat op 

 minder aangename wijze moeten ondervinden. Bij gebrek 

 aan beter echter versmaadt de kever ook andere gewassen 

 niet. Toen b.v. in April — Mei 1915 de Lantana-heesters langs 

 de spoorlijn Kedongdjati-Gogodalem, dank zij de vraatzucht 

 van het insect van alle bloemen en bloemknoppen en zelfs 

 van de onrijpe vruchtjes waren beroofd, verhuisde de kever 

 in zwermen naar de naburige velden der Inlanders, waar zij 

 zich zoodanig aan allerlei gekweekte boontjes-soorten te 

 buiten ging, dat de inlandsche bevolking uit eigen beweging 

 — voor Javanen een sterk stukje ! — er toe overging jacht 

 op de boosdoeners te maken. 



