254 Dl^- W. ROEPKE, EENIGE OPMERKINGEN 



Kevers in gevangenschap gehouden, mits van volop voedsel 

 voorzien (bloemen), leefden zeer lang. Exemplaren, die in 

 Maart/April buiten werden verzameld, bleven tot Juli en 

 Augustus in het leven. Alhoewel zij in ruime en luchtige 

 kooien werden gehouden, die dag en nacht buiten stonden, 

 paarden zij niet; althans een copula werd niet waargenomen. 

 Opmerkelijk is voorts, dat wijfjes, in April met nog leege 

 Ovaria verzameld, geen eieren voortbrachten, alhoewel zij 

 voortdurend zeer rijkelijk met voedsel werden verzorgd. Het 

 anatomisch onderzoek van een aantal wijfjes, die maanden- 

 lang in gevangenschap werden gehouden, wees uit, dat hun 

 Ovaria practisch leeg waren, resp. slechts enkele ontwikkelde 

 eieren bevatten. Verzamelt men daarentegen de vrouwelijke 

 kevers eenige maanden later, dan verkrijgt men van hen 

 gemakkelijk eieren. De laatstgenoemden worden in een 

 ondiepe holte, die van buiten weer dicht wordt gemaakt, 

 slechts enkele cM. diep in den grond gelegd. Ik zelf heb 

 den kever hierbij helaas niet kunnen gadeslaan ; volgens 

 mededeeling van anderen, die het gezien willen hebben, 

 graaft de kever zich daarbij half in den grond in. De eieren 

 worden in hoopjes bij elkaar gelegd. Elk hoopje bevat zeer 

 talrijke eieren, n.l. allicht eenige honderd stuks. Indien een 

 wijfje meerdere hoopjes voortbrengt — en daar is alle kans 

 op, aangezien de dieren maandenlang leven en zeer veel 

 voedsel opnemen — dan legt een vrouwelijke kever in het 

 geheel over de duizend eieren, zoo niet eenige duizenden. 



De eierenhoopjes zijn tamelijk los, zoodat elk ei gemakkelijk 

 geïsoleerd kan worden. De kleur der eieren (plaat I, fig. i) 

 is licht geel, zwak glanzend, iets doorschijnend; de eischil 

 laat ook bij middelmatige vergrooting geen duidelijke struc- 

 tuur herkennen. De eieren zijn langwerpig cilindrisch, beide 

 punten stomp, naar den eenen kant een weinig versmald, 

 zoodat men ze ongeveer vingervormig zou kunnen noemen. 

 Deze versmalling is niet altijd even duidelijk. De lengte van 

 het ei bedraagt 2.75 — 3.05 mM., de grootste dikte van een 

 ei met duidelijke versmalling 0.82, de kleinste 0.62 m.M. 

 Een microp)'le kan ik niet herkennen. 



De eieren van Mylabris pustulata kwamen in gevangenschap 

 reeds na ongeveer 14 dagen uit. Het larf je werkte zich door 



