V ìì ]{ s r, A G jtì 



tlepressum, pone et lateribn.s gibbuiu, pone sulcatum ; magni- 

 tudo antecedentis." 



Met »praecedenti« wordt bedoeld Liituiochares aijiudicax L, 

 De korte diagnose past eigenlijk oj) alle vormen ; maar de 

 toevoeging »magnitudo antecedentis« geeft met zekerheid aan, 

 dat de exemplaren, die Lixxaeus voor zich had, ware reuzen 

 waren. Spreker bezit ze van meer dan 4 millimeter lengte. 



Van dezen vorm zijn de voorpooten 3 mM. lang; de oocren 

 langgesteeld ; de crista eene lange staaf met een klein hart- 

 vormig voorstak ; de pseudostigmataalharen lang, uiterst dun 

 en glad ; de mandibula 626 (j. lang ; de klauw er van in de 

 distale helft uiterst lijn getand ; de palpen 1 mM. lang ; de 

 tars er van 325 [/. lang. Alle haren aan de rugzijde van het 

 metasoma staan op een glashelder afgeknot-kegelvormig voet- 

 stukje, dat aan zijn distalen rand fijn behaard is. De haren 

 zelf zijn staafvormig, fijn behaard en aan den top bijna plot- 

 seling knopvormig verdikt en aldaar naakt. Zij meten 83 tot 

 116 mikron. Aan den lichaamsrand, naar de buikzijde, ver- 

 liezen de haren het distale knopje. 



In zijn S y s t e m a Naturae Ed. X, ] 758, v. 1 , Genus 

 235, u. 19, zegt Linné, onvollediger : 



»Acanis holosericeus. A. abdomine depresso tomentoso, postiee 

 retuso, terrestris.« Verder wordt de bovengenoemde Fauna 

 Suecica aangehaald. 



Z, i. behoort hiertoe C. L. Koch's rimosum. 



Er is nog een kleinere vorm, die de scharlakenroode kleur 

 in de conserveervloeistotfen beter bewaart ; Spreker beschouwt 

 dezen als het cT. Zoowel van den vrouwelijken als van den 

 manlijken vorm, als Spreker ze zoo noemen mag, zijn tweemaal 

 kleinere exemplaren te vinden. Spreker beschouwt ze als nym- 

 phae femininae en masculinae. 



Th'ombidlum degeeri nov, nom. Deze is zeldzaam. Ze is iets 

 minder groot dan de eigenlijke /io/osmce««?i. De kleur is dezelfde. 

 De haren zijn aan den voorrand van het metasoma cylindrisch, 



