VERSLA G. XXIX 



door Jacobson uitgevoerde kweeking toch zeer te waardeeren valt. 

 Van Dr. Jensen ontving Spr. weder merkwaardig materiaal 

 van geheel anderen aard. Het was sinds längeren lijd bekend, 

 dat in de bekers van Nepeïithes meermalen Dipteren-larven in 

 zeer welvarenden toestand worden aan o-etrofïen, maar n oer nooit 

 was naar deze uiterst merkwaardige zaak een nader onderzoek 

 ingesteld. Hieraan heeft ür. Jensen zich nu met veel ambitie 

 gewijd, met het verrassende resultaat, dat hij van niet minder 

 dan 8 soorten het voorkomen der larven in deze bekers heeft 

 vastgesteld ; 7 daarvan heeft hij in alle stadiën kunnen kwee- 

 ken, van de 8'' gelukte dit tot dusverre niet. Wegens de groote 

 waardeering, welke Spr. voor dit onderzoek van zuiver weten- 

 schappelijke beteekenis gevoelt, bij welk onderzoek het uiteen- 

 houden der verschillende stadia, welke bij de hier in het spel 

 zijnde soorten dikwijls veel op elkaar geleken, veel tijd en 

 moeite vereischte, heeft Spr. gaarne aan het verzoek van 

 Dr. Jensen voldaan, dit materiaal te beschrijven. Het bleek 

 te bestaan uit 4 Culiciden, 2 Phoriden, 1 Anthomyiide 

 (van deze laatste is de imago als Phaonia nepenthincola door 

 den bekenden Anthomyiden-kenner P, Stein te Treptow a/Ii. 

 gepubliceerd, terwijl Spr. de metamorphose bewerkte). De 4 

 C'uliciden-larven zijn duidelijk verschillend en ook bij de poppen 

 bleken genoegzame onderscheidingskenmerken, hoewel weinig 

 opvallend, te bestaan. De kwestie van het leven dezer dieren 

 in de A^epenthes-hekers is juist daarom zoo interessant, omdat, 

 zooals bekend is, talrijke insecten in het vocht, dat deze bevat- 

 ten, den dood vinden. Wat deze Dipteren in staat stelt daarin 

 hun geheele larvenontwikkeling te kunnen doormaken, is door 

 Dr. Jensen onderzocht. Hij bevond, dat zij een bepaald anti- 

 ferment afscheiden om de onschadelijke werking van het 

 Nepenthes-süp te neutraliseeren. Zeer merkwaardig is nog, dat 

 de 2 genoemde Phoriden als imago ternauwernood van elkaar 

 te onderscheiden zijn, terwijl hunne larven en ])upariën groote 

 verschillen vertoonen. Vooral de eene wijkt in dezen toestand 



