VTTRSL A G. XXXIIT 



werden.« Verder heeft Spr. zelf 26 Sept. '09 waargenomen, 

 hoe de larven van den parasiet zich op 12 plaatsen tegelijk 

 uit het rupsenlichaam naar huiten werkten. Hij vraagt, of 

 iemand van de leden der Vergadering iets tot opheldering van 

 deze krasse tegenstrijdigheden zou kunnen mededeelen. Zijn 

 er misschien verschillende soorten van Apanteles, die nagenoeg 

 dezelfde levenswijze hebben, maar wellicht juist in de aange- 

 wezen punten verschillen, zoodat aangenomen zou kunnen 

 worden, dat Fabre, Weissenburg en Spr. bij hunne waarnemin- 

 gen niet met dezelfde parasietenspecies hebben te doen gehad ? 



Op deze vraag van Spr. antwoordt de Voorzittcr, dat de 

 oplossing van het vraagstuk mogelijk in die richting zal liggen, 

 maar dat overigens de opvatting van Fabre, alsof niet de rups 

 maar reeds het ei van den koolvlinder door de sluipwesp 

 geïnfecteerd werd, hem vooralsnog niet boven allen twijfel 

 verheven lijkt. De bewijzen van Fabre zijn slechts negatief : 

 hij heeft niet kunnen waarnemen, dat de rupsen op welken 

 leeftijd ook, door Apanteles werden aangevallen, maar het blijkt 

 niet, dat hij juist die eieren van Fieris, die volgens hem door 

 de sluipwesp geïnfecteerd waren, verder gekweekt en daaruit 

 geïnfecteerde rupsen verkregen heeft. Voor zoover bekend, 

 komen insecteneieren, die door sluipwespen geïnfecteerd zijn, 

 niet uit, d.w.z., in plaats van de larve, die daaruit moest 

 voortkomen, ontwikkelt zich de imago van den parasiet. Fabre 

 beweert dus iets geheel nieuws, en voordat wij zijne ziens- 

 wijze aanvaarden, zal het derhalve geraden zijn sterkere bewij- 

 zen af te wachten. 



De heer de Meijere merkt op, dat toch al wel voorbeelden 

 bekend zijn, waarin geïnfecteerde insecteneieren tot ontwik- 

 keling komen. 



Hij herinnert aan de eenige jaren geleden ontdekte ontwik- 

 kelingsgeschiedenis van zekere sluipwesp, wier ei in het verloop 

 van zijne ontwikkeling een groot aantal larven oplevert. Dit ei 

 nu wordt ook reeds in het ei van den o-astheer erplf^Sfd. 



Tijihdu. f\ Eniom, LIH, 3 



