LXXII VERSLAG. 



Daar de tijd het toelaat, wenscht de Heer Brants de aan- 

 dacht der aanwezigen voor enkele oogenblikken te verzoeken 

 ter bespreking van de even fraaie als welbekende Paedisca 

 {Epiblema) foenella L., eene Tortricine, van welke het reeds 

 lang bekend is, dat zij in den rupsenstaat de wortels en het 

 onderdeel der stengels van Artemisia vulgaris bewoont. 



Onlangs nu trok het Sprekers aaudaclit, dat het p^^pje van 

 dezen ,, Micro" zich zoo gemakkelijk en snel weet voort te 

 bewegen in de lange gangen, welke de rnps in de voedings- 

 plant heeft uitgevreten, en zich ook daarbuiten zonder bezwaar 

 vermag te verplaatsen. 



Het bleek hem, dat de pop hierbij op dezelfde wijs te werk 

 gaat als die van sommige Hepialiden, en wel door beurtelings 

 gebruik te maken van de dubbele rijen doorntjes, welke de 

 poppen van schier alle ïbr^râ'-soorten aan de rugzijde der 

 geledingen van het achterlijf dragen en van twee paren — naar 

 Spreker meent vrij wat minder algemeen voorkomende — 

 stevige doorntjes aan de b u i k z ij d e der segmenten 8, 9, 

 10 en 11. 



Ter toelichting hiervan doet Spreker eene ledige pophuls 

 1er bezichtio-inof rondgaan. Ze Mut vergezeld van een drietal 

 voorwerpen van het vlindertje zelf. 



Twee dezer foenelkis zijn normaal gekleurd en geteekend. 



De voorvleugels vertoonen dan ook op fluweelachtig koffie- 

 bruinen grond de sneeuwwitte, tegen den binnenrand rustende, 

 hoekige vlek, door sommige schrijvers laars- of zeisvormig 

 genoemd, door anderen bij een vogelkop vergeleken. 



Bg het derde voorwerp daarentegen, dat tamelijk smalle 

 voorvleugels heeft, is het sneewwit van bedoelde teekening 

 volkomen verdrongen door de orrondkleur, behoudens dat de 

 omtrekken dezer vlek flauwtjes ziju aangeduid door enkele 

 loodkleurige schubben. Met uitzondering van de grijsgetinte 

 uiterste vleugelpunt, schijnt de geheele voorvleugel van dit 

 dierlje dan ook donker fluweelachtig koffiebruin ! 



