r. J. M. HEYLAERTS, EPK^HNOPTKRYX RETlKF.l-A NKWM. 57 



liet diertje en het zakje op meesterlijke wijze af te beelden. 

 Men vergelijke de plaat bij mijn stukje over eenige Psychiden 

 in ons Tijdschrift, jaarg. XXX, pag, 8, tab. 10, hg. 15 — 18. 



Het volgend jaar vond ik terzelfder plaatse weer eenige 

 zakjes, waarvan nog de rupsjes bezig waren zich te voeden 

 van gras, Poa annua, en enkele op Artemisia spec. Ik had toen 

 de gelegenheid de rups te beschrijven, die een zwart kopje heeft, 

 van onder grijsgeel, met kaken, die meer bruinachtig zijn ; de 

 rugchitineplaten zijn zwart glimmend, door drie witachtig grijze 

 lijnen in de lengte gedeeld ; het abdomen is bruinachtig grijs 

 aan de rugzijde, lichter, meer vleeschkleurig, en week aan de 

 onderzijde. De hoornpooten zijn meer of minder donkerbruin, 

 de abdominaalpooten en naschuivers zijn als het abdomen 

 aan de onderzijrle getint. 



Eene tweede vindplaats was tusschen Terheyden eu Breda. 

 In consult geroepen door Dr. van den Heuvel, te Terheyden, 

 bij een patiënt, die dicht bij de overblijfselen der oude Spinola- 

 schans woonde, bekroop mij de lust, om eens op de nog half 

 bestaande wallen naar Microlepidoptera te zoeken. Ik vond ook 

 eenige goede soorten, en tot mijne groote verbazing vele zakjes 

 van Ep. retiella Newm. op gras. Te huis komende, vergeleek 

 ik de rupsjes met mijne beschrijving, en er waa geen twijfel 

 aan: zij behoorden tot genoemde soort. Uit een en ander blijkt 

 dns, dat, waar kolonies bestaan, geen toevallig ver- 

 schijnen van een exemplaar bestaat. Daarenboven, dat salt 

 m ars h es of zout meertjes geen noodzakelijk vereischte 

 zijn als levensvoorwaarde voor Epichnopteryx retiella Newm. 



P.S. De afbeelding van het d" behoefde niet, omdat reeds 

 Bruand dit, in zijne »monographie des Psychides«, pag. 

 90, fig. 65, vrij goed beschreven en zeer kennelijk afge- 

 beeld had. Het c^i evenmin als de zak, verkeerde in 

 dit geval ; dit moest dus nog worden afgebeeld. 



