288 p. HAVERHOEST, STAAKTSPITSEN OXZER HEÏEROCERA-PÜPPEN. 



gespecialiseerde staartspitsen bezitten. Zoo vindt men aan de 

 eene z^de der reeks onzer heterocera de Spliingidae met com- 

 pacte mummiepoppen, die een enkelvoudigen, massieven ere- 

 master dragen en aan het andere einde de Hepialidae e. a. 

 met vlak afgesneden staartdeel, omgeven door een rand van 

 korte tanden : fig. 8, de cremaster van Dilina tiliae L. en 

 fig. 4, het staarteinde der pop van TrocMlium apiformis Cl. 

 Tusschen deze beide uitersten liggen dan de cremastervormen 

 van al onze overige heterocera-soorten. 



Legt men een aantal soorten van poppen naast elkander in 

 de tegenwoordig vrij algemeen aangenomen volgorde van 

 Staudinger-Rebel, dan is van een eenigszins regelmatigen gang 

 in de ontwikkeling de staartspitsen evenwel weinig te bespeuren. 

 Een veel beter overzicht wordt verkregen, indien de Noctuidae 

 en de Geometridae worden uitgeschakeld en, gelijk dit vroeger 

 geschiedde, aan het einde der familieënreeks worden geplaatst. 

 Er ontstaan dan ten opzichte der staartspitsen drie vrij homo- 

 gene groepen n.l. die der Sphingidae, die der Noctuidae met 

 de Geometridae en die der overige familieën. Wij wenschen 

 in de eerste plaats de laatste groep te bespreken, daarbij de 

 vraag in het midden latende, of de soorten, die geen d. i. geen 

 duidelijk zichtbaren cremaster vertoonen toch al of niet sporen 

 daarvan bezitten. 



De poppen dezer oe groep kenmerken zich in den regel 

 door een gedrongen vorm en een stomp, dik achterlijf, dat op 

 den laatsten ring eene ruime plaats laat voor de aanhechting 

 van eene breede staartspits of voor de inplanting van een 

 groot aantal haren, haakjes of doornen. De groep begint met 

 eenige familiëu, die aan de poppen evenals aan de imagines 

 nog verschillende oorspronkelijke kenmerken vertoonen : de 

 Hepialidae, de Cossidae, de Sesiidae, de Psychidae, de Cochli- 

 didae en de Zygaeiiidae. De poppen dezer familieën dragen 

 tandjes of stekelijes op de ringen, bezitten geene staartspits 

 en hebben het achterlijf meer of minder vlak afgeknot. Een 



