p. HAVERHORST, STAARïSPITSEX ONZER HKTEROCERA-POPPEN. 293 



wijzen van verpopping vertoonen de creraasters dan ook eene 

 groote verscheidenheid van vormen. 



De eerste geslachten, die van de subfamilie der Agrotinae, 

 verpoppen zich nog op de wijze van de meeste soorten der 

 1® groep in een spinsel boven den grond en de vorm der 

 staartspits en hare aanhangselen sluit zich dienovereenkomstisc 

 dan ook vrij nauw bij dien van de 1^ groep aan. Zoo draagt 

 de pop van Diphtera alpiurn Osbeck, fig. 34, dezelfde breede, 

 korte doornen als sommige hoogere vormen der spinners, ver- 

 toont Demas coryli L. fig. 35, een tweevoudigen bundel gelijk- 

 vormige haakjes aan den cremaster en zijn de staartspitsen 

 der Acronyctasoorten (de hierboven besproken Acr. alni L. ter 

 zijde gelaten) bezet met grove, onderling gelijke en al of niet 

 h-aakvormig gebogen borstelharen (fig. 36, Acronycta mega- 

 cephala F. en fig. 37, Acronycta rumicis L.). Met het geslacht 

 Agrotis komt men aan de soorten, die zonder of met zeer 

 weinig spinsel in den grond verpoppen : de kern der Noctuidae. 

 Hierbij heeft de cremaster eene sterke vereenvoudiging onder- 

 gaan, is kort, vertoont weinig relief, draagt nog slechts weinig 

 of in het geheel geene borstels meer, doch bezit, hiervoor in 

 de plaats, twee lange, smalle doornen. Het is duidelyk, dat 

 zulk een paar sterke doornen der pop bij bewegingen in hare 

 onbesponnen of zwak besponnen aardholte meer steun zullen 

 bieden dun eenige haakvormig gebogen borstelharen, welke 

 daarentegen in een spinstofweefsel betere hechtdiensten zullen 

 bewijzen. Als voorbeelden van cremastervormen bij het geslacht 

 Agrotis geven wy : fig. 38, Agrotis pronuba L. met nog één 

 paar borstelharen ; fig. 39, Agrotis comes Hb. met twee paren 

 idem ; fig. 40, Agrotis exclamationis L. met een paar borstels 

 op de rugzijde en fig. 41, Agrotis ripae Hb. met enkel een 

 paar doornen. 



Gelijk uit de figuren u^. 42, Mamestra oleracea L. en n°. 43, 

 Mamestra chrysozona Bkh. blijkt, vinden wij bij het eerstvol- 

 gende groote geslacht Mamestra eene eigenaardige bewapening 



Tijdschr. v. Entom. LUI. 19 



