296 p. HAVERHORST, STAAHTSPITSEN ONZER HETEROCERA-POPPBN. 



gezien van de aanhangselen, de staartspits der in den grond 

 verpoppende soorten over het algemeen van zeer eenvoudigen 

 bouw en vertoont zij ook geene sterke reliefteekening. In 

 Amphipyra pyramidea L. ontmoeten wij na de enkele soorten 

 aan het begin der Noctuidenrij weder een e species, die steeds 

 in een spinsel boven den grond hare verandering ondergaat 

 en de zeer ontwikkelde, fraaie cremaster in fig. 57 bewijst ook 

 hier weder, welk een invloed dit op de vorming van de staart- 

 spits uitoefent. De bouw met de beide korte buiten waarts ge- 

 kromde doornen staat tot nog toe op zich zelf; doch men zal 

 onder de nog volgende mede boven den grond zich inspinnende 

 soorten eene herhaling van dezen vorm ontmoeten. Een even- 

 tiens fraaie, doch minder krachtig ontwikkelden cremaster 

 geeft fig. 60, Calymnia ajßnis L, als vertegenwoordiger van 

 het geslacht Calymnia, waarvan de rupsen ten deele zich voor 

 hare verandering in den grond begeven, ten deele bovengronds 

 achter boomschors, haren cocon vervaardigen. Beurtelings 

 dezelfde wegen worden gevolgd door de rupsen van het genus 

 Orthosia : fig. 61, O. Iota Cl. en fig. 62 O. circellaris Hfn. 

 De staartspits van Scopelosoma satellüia L., fig. 63, behoort 

 weder tot het vorige type en is, gelijk uit de afbeelding blijkt, 

 veel eenvoudiger van bouw ; maar deze soort verpopt dan ook 

 weder steeds in den grond. En dezelfde beschouwing geldt voor 

 fig. 64, Calocampa vüusta Hb. zoowel als voor Pyrrliia umbra 

 Hfn., fig. QQ. 



Wat het geslacht Cuculila betreft — fig. 65, Cuculila 

 scrophulariae Capieux van ter zijde gezien — dit staat ouder 

 onze Noctuidae op zich zelf. Het vertoont ook trouwens in 

 den bouw der imagines vrij sterke afwijkingen van de andere 

 geslachten. De bijzondere vorm van het gladde, dikke staart- 

 einde der pop staat waarschijnlijk in verband met den eveneens 

 afwijkenden bouw van den buitengewoon dikwandigen aard- 

 cocon, welken de rupsen zich ter verpopping vervaardigen. 



Bij de thans nog overblijvende Noctuidae (de Gonopterinae 



