p. HAVERHOKST, STAARTSPITSEN ONZER HETEROCERA-POPPEN. 299 



wezig was, geschiedde bij mij de verpopping daarboven. 



Eenige meerdere aandacht vraagt fig. 85, Ourapteryx savi- 

 bucaria L. De soort verpopt, zooals bekend is, in een wijd- 

 mazig, met bladfragmenten vermengd zakje, opgehangen 

 tusschen de bladeren en bladstelen van de voedselplant. Niet- 

 tegenstaande deze verpopping boven den grond zijn zoowel de 

 cremaster als de aanhangende beide doornen krachtij? ont- 

 wikkeld en vormt de soort derhalve eene uitzondering op den 

 gevonden regel. Doch de uitzondering is slechts schijnbaar. 

 Want de pop (een zeer zeldzaam voorkomend geval bij de 

 Geometridae) staat in dit spinsel recht overeind op de punt 

 van het achterlijf, zoodat de sterke ontwikkeling van staart- 

 spits en doornen ten analoog geval is van Avat onder de 

 Noctuidae bij Nonagria spargami Esp. met haren buitengewoon 

 krachtigen cremaster werd waargenomen. 



De thans nog volgende afbeeldingen stellen met uitzondering 

 van fig. 96 alle cremasters voor van soorten, die steeds in den 

 grond hare verandering ondergaan en deze staartspitsen 

 dragen dan ook alle een ander karakter dan de vorige. Wat 

 fig. 96, de cremaster van Aspilates ochrearia Rossi, betreft, 

 deze is merkwaardig door de zijdelings geplaatste haakjes, die 

 in lengteontwikkeliug nog de beide eindelings geplaatste over- 

 treffen. Bij de in den grond verpoppende soorten zijn de 

 haakjes afwezig. Omtrent de doornen is er echter geene over- 

 eenstemming. Zij zijn vrijstaande bij Anisopteryx aesculana 

 Schiff, fig. 90, Doaruiia Ivridata Bkh., fig. 93; voor een klein 

 deel aan de basis samengegroeid bij Hihernia leucophaeaina 

 Schiff., fig. 89; voor een aanzienlijk deel aan elkander ver- 

 bonden, zoodat alleen een grooter of kleiner deel der toppen 

 nog vrij blijven, bij Hihernia marginaria Bkh., fig. 88; Amphi- 

 dasis betularia L., fig. 91; Biston strataria Hfn., fig. 92, en 

 Boarmia crepuscularia Hb., fig. 94, bij welke laatste soort de 

 naad der vergroeiing tevens nog duidelijk waarneembaar is. 



Als laatste afbeelding rest uu nog te bespreken fig. 95, 



