il. J. VETH, IN Ml'lMOlilAM Dl!. V], l'IAdK'l', 120 



keeren naar zijn vaderland en daar de rechtsgeleerde praktiik 

 hem bo'^endien weinig aantrok, besloot hij in Nederland te 

 blijven. Na eerst gouverneur te zijn geweest bij de families 

 Repelaer, Baud en Gevers, werd hij in 1846 benoemd als 

 lector in het Fransch en de Algemeene Geschiedenis aan het 

 Erasmiaansch Gymnasium te Rotterdam, terwijl hij later boven- 

 dien aan de Hoogere Burcrerschool aldaar werd aangesteld. In 

 1882, dus op vijfenzestigjarigen leeftijd, nam hij zijn ontslag 

 uit beide betrekkingen en keerde weder naar zijne geboorte- 

 plnats terug. Van 1884 tot aan 5;ijn dood leefde hij in deze 

 kalme omgeving van zijn pensioen, in de nab'yheiil der kinderen 

 eener zuster, waarvoor hij als een vader zorgde en zich bezig- 

 houdende met zijne studiën, totdat de toestand zijner oogen 

 hem het lezen allengs onmogelijk maakte. 



Piaget was iemand met buitengewoon veelzijdige en grondige 

 wetenschappelijke kennis. Vele zijner leerlingen vooral hebben 

 hiervan de vruchten geplukt en hebben hem steeds in hooge 

 eere gehouden ; dat dit niet van alle kan gezegd worden, komt 

 wel daardoor, dat Piaget in te sterke mate de gewoonte had, 

 zich alleen met de beste onder zijne leerlingen te bemoeien. 

 Hij had een merkwaardig talent, om bij hen den lust tot het 

 verkrijgen van kennis op te wekken en dit niet alleen in de 

 vakken, waarin hij onderwijs gaf, maar vooral ook op het 

 gebied van Botanie en Entomologie, in welke wetenschappen 

 hij het als dilettant ver had gebracht. Vele zijner oudere 

 leerlingen zullen zich nog de Zaterdagnamiddagen herinneren, 

 waarop hij met hen naar buiten ging. om planten en insecten 

 te verzamelen en te determineeren; herhaaldelijk is mij ge- 

 bleken, hoe die aangename en nuttige uren nu uog met ge- 

 noegen worden herdacht. Hoewel Piaget insecten van alle 

 orden, alleen vlinders uitgezonderd, verzamelde, waren het 

 vooral do l'ediculinen, die zich op zijne bijzondere belang- 

 stelling konden beroemen. Voor hem toch was niet het bijeen- 

 brengen van eene groote collectie de hoofdzaak ; hij wilde 



Tijdschr, V. Entom. LIV. 9 



