226 ËD, EVERTS, 



3. De vüorhoekeii van heb naar de basis versiUcilde 

 halsschild naar buiten meer of minder, veelal duidelijk 

 lobvormig, uitstekende, breed afgerond of scheef 

 afgestompt; zeldzamer bijna niet uitstekende; de 

 zijden tamelijk recht. Dekschilden met diepe langs- 

 strepen, waarin eenigszins vierkante stippels staan ; 

 de tusschenruimten smal, meer of minder verheven, 

 de afwisselende al of niet duidelijk meer verheven. 

 Zwart, zwartbrnin, bruin, roodbruin of bij onuitge- 

 kleurde exemplaren geelachtig. Sprieten en pooten 

 roodachtig of geelbruin. Halsschild langer of korter, met 

 eene oppervlakkige langsgroef. Bij het ç met eene groote 

 groef vlak achter de middelcoxae, welke veelal met een 



wasachtig exsudaat opgevuld is 3'^'^ 



De voorhoeken van het lialsschild in 't geheel niet 

 uitstekende, de zijden parallel of min of meer afge- 

 rond. Dekschilden met gewone stippellijnen, en wei- 

 nig of niet verheven tusschenruimten, van welke 

 veelal slechts de tweede of ook nog de vierde iets 

 meer verheven is. Zie verder bij 4. 



8''i^ Lichaam meer gestrekt, in verhouding tot de breedte 

 langer. Dekschilden langwerpig-ovaal, iets vóór het 

 midden het breedst, met veranderlijke sculptuur ; de 

 eerste twee strepen langs den naad zwakker bestip- 

 peld dan de overigen ; de naad en de afwisselende 

 tusschenruimten slechts weinig meer verheven. Hals- 

 schild naar verhouding smaller dan bij de var. 

 a n t h r a c i n u s, de voorhoeken in den regel opval- 

 lend sterk lobvormig naar buiten gericht. Kop en 

 halsschild iets minder grof dan bij de var. a n t h r a* 

 c i n u s en eenigsï'.ins onregelmatig bestippeld. 

 Tiende sprietlid iets breeder dan lang. Metasternum 

 fijner en minder dicht bestippeld ; de bestippeling 

 laat daarvóór slechts een smal, glad, weinig of niet 



