XVI VERSLAG. 



bevond zich een aantal exemplaren van het genus Atiacus, 

 die de opmerkzaamheid trokken van den heer Lindemans 

 en hemzelve. Genoemde heeren achten het niet van belang 

 ontbloot, van dezen vorm eene voorloopige beschrijving te 

 geven en eenige stukken ter bezichtiging te doen circuleeren. 

 Hij noemt hier: Attacas atlas baliensis, subsp. nov., in de 

 collectie JüRRIAANSE aanwezig 6 rfd en 7 $$, Eiland Bali, 

 vangst 1920. Bij vergelijking met voorwerpen van Java, 

 blijkt, dat de voornaamste verschillen zijn: 



O- De basale lijn in de voorvleugels is bijna geheel zonder wit 

 en wordt slechts aangeduid door eene vrij flauwe zwartachtige 

 teekening, die basaalwaarts minder sterk gebogen is. Bij som- 

 mige aanwezige exemplaren is het wit geheel verdwenen. Ook 

 de discale witte lijn is zeer gereduceerd, doch vertoont bijna 

 altijd aan de costa nog eene witte vlek. Bij sommige stukken 

 echter is ook elk spoor van wit verdwenen. De zwarte gegolfde 

 sub-marginale lijn is zeer scherp geteekend en verloopt 

 apicaalwaarts veel verder dan bij de Java-exemplaren. De 

 basale gele bestuiving naast deze lijn is veel helderder. 

 De achtervleugels vertoonen dezelfde eigenschappen als de 

 voorvleugels. Bij sommige exemplaren is de witte lijn, die 

 rond het discale veld loopt, zoo goed als verdwenen, en 

 blijft alleen de zwarte omlijsting over. De onderzijde vertoont 

 geene constante verschillen met de Java-exemplaren. 



$. De vrouwelijke stukken vertoonen veel overeenkomst met 

 de Java-vormen, doch zijn veel minder sprekend gekleurd ; de 

 witte lijnen op voor- en achtervleugels zijn smaller en minder 

 geprononceerd. Dit komt voornamelijk uit op het basale 

 gedeelte, alwaar bij sommige stukken het wit dezer lijnen 

 zoo goed als geheel verdwenen is. De hierboven genoemde 

 nieuwe vorm zal in eene der eerstvolgende afleveringen van 

 het Tijdschrift worden beschreven en zoo mogelijk afgebeeld. 



Een ieder, die dier- en plantkunde uit de boeken bestu- 

 deert, komt herhaaldelijk voor vragen te staan, waar het geldt 

 een juist begrip te krijgen van eenig beschreven voorwerp. 

 Elke taal heeft namen voor verschillende kleuren, doch geven 

 deze namen gewoonlijk een slecht begrip van de bedoelde 

 kleur. Natuurlijk worden er uitdrukkingen gebruikt, die 

 iedereen vatten zal. Spr. noemt hier ,, kastanjebruin" en 



