XLIV VERSLAG. 



oppervlak werd reeds eenigermate verholpen, doordat, bij 

 de c?d\ aan de voortarsen en gedeeltelijk ook aan de mid- 

 deltarsen, door verbreeding en vervorming van eenige leedjes, 

 op elk eene zuigschijf ontstaan is, welke op de onderzijde, 

 binnen de zuigruimte, nog bovendien een aantal zuignapjes 

 vertoont. 



Het sterkst uitgedrukt, in ons gebied, vindt men mutatie- 

 vormen bij Dj'tiscus-soorten. ; ook bij een aantal andere 

 Dytisciden zijn dergelijke voorbeelden bekend. 



Kolbe meent, dat het niet ondenkbaar is, dat de mutatie- 

 vorm van het $. ook op het ontstaan van een imitatievorm 

 bij het <$ van invloed is, maar slechts dan, wanneer de 

 vrouwelijke mutatievorm in overgroot aantal optreedt en 

 daardoor een bepaalden invloed op de wijziging van het ç? 

 kan hebben. Dat deze morphologische invloed van het 

 muteerende $ op den mannelijken vorm zou bestaan, wordt 

 door KOLBE aangetoond voor den ^-imitatievorm vcrrucifer 

 Sahlb. uit Noordeuropa, welke vroeger, maar ten onrechte, 

 tot de soort Graphoderes zonatus HOPPE, maar, volgens 

 Seidlitz en Sharp, tot eene nieuwe soort : G. sahlbergi 

 Seidl. gerekend wordt, bij welke het S ook muteert. 



Wanneer het zich naar elkaar voegen der seksen bij den 

 mutatievorm niet gelukt, zoodat het niet, zooals bij Gra- 

 phoderes sahlbergi, tot de afscheiding van een bijzonderen 

 mannelijken vorm leidt, dan zal de vrouwelijke mutatievorm 

 predomineeren en den primairen Ç-vorm (met gladde dek- 

 schilden) verdringen. Zulks is bij Dy tiscus marginalise, het 

 geval ; hier heeft zich de sulcatipenne vorm (met gegroefde 

 dekschilden) als de normale omgevormd. Bij andere Middel- 

 europeesche Dytiscus-soorten is het zoo ver nog niet ge- 

 komen. 



Bij D. circumcinctus Ahr. overheerschen de glabripenne 

 $$ (met gladde dekschilden); zoo ook bij D. circumflexus F., 

 bij welke, volgens Kolbe, de $$ meestal gladde dek- 

 schilden vertoonen. 



Merkwaardig is, dat in Nederland de gegroefde $$ bij 

 D. circumflexus F. veel meer voorkomen dan de gladde. 



Aangezien deze mutatie bij de Dytisciden nuttig is, is zij 



