XLVI VERSLAG. 



van korte, diepe, ingekraste streepjes voorzien ; ook zulks 

 bij den vorm virgulatus III«;, van R. bistriatus Bergstr. 



Bij Agabus is het vooral de soort congener Pavk., welke 

 in meerdere geographische vormen in Europa optreedt. 

 KOLBE beschouwt deze als eene in subspecies, rassen en 

 mutatievormen opgeloste en in de vorming van nieuwe 

 soorten verkeerende collecticfsoort (,, Sammelart"). Van Aga- 

 bus uliginosus Er. is ook een zeer zeldzame doffe vorm van 

 het % bekend (a. dispar BOLD). Van Platambus maculatus L. 

 komt in het Reuzengebergte en in de Sierra Guadarrama 

 de ruw gesculpteerde imitatievorm (var. ^glacialis GraëLLS) 

 voor. 



Ook bij de kleinere Hydroporina zijn het b.v. Coclambus 

 impressopunctatus SCHALL, (picipes F.) met het doffe, fijn 

 gesegrijneerde en fijn bestippelde afwijkende Ç (var. $ 

 lincelliis Gyll.). Bij de niet bij ons voorkomende C. lautus 

 SCHAUM zijn alleen glanzige cSd en doffe $$ bekend; de 

 glanzige ÇÇ. zijn dus door den mutatievorm verdrongen. 



Bij C. novemlineatus Steph. kennen wij alleen een doffen 

 £-vorm ; volgens Seidlitz komen toch nog zeer zelden 

 glanzige $$ voor, een geval dus van atavisme. 



Spr. heeft gemeend, in hoofdtrekken iets mede te deelen 

 over een gedeelte van deze hoogst belangrijke studies van 

 KüLBE, welke voor vele afwijkingen bij onze Coleopteren- 

 soorten een nieuw gezichtsveld doen opgaan en voor vele 

 zienswijzen een meer rationeel gebied doen betreden. 



Een en ander wordt met voorbeelden opgehelderd. 



Ten slotte laat Spr. nog ter bezichtiging rondgaan de 

 uiterst zeldzame, melanistische vorm maurus SCHAUE, van 

 Dytiscus punctulatus F., uit Arnhem, destijds van Dr. A. C. 

 OUDEMANS ontvangen. Deze kleur-afwijking is het eerst bij 

 Dresden gevangen. 



Naar aanleiding van het door Dr. Everts gesprokene, 

 ontstaat eene wisseling van gedachten tusschen de heeren 

 Prof. Dr. J. C. H. de Meijere, Mr. D. L. Uyttenboogaart en 

 R. van Eecke, die verscheidene bezwaren tegen de theorie 

 van Prof. KOLBE inbrengen. Zoo is het niet vaststaand, 

 welke vorm de genetisch oudste is, de glabripenne of de 



