ANOPIIELINEN UIT NKDKKl.. OOST-INDIË. 1 59 



Een uitzondering bij de Nyssorhynchi maakt N. anuulipes, 

 var. moluccensis, welke er als eene Myzomyia uitziet, waarop 

 ook andere morphologische kenmerken wijzen ; verder bij de 

 Myzomyiae de M. aconito, welke (met M. minima) altijd 

 slechts een borstel op het prosternum draagt. De ook om 

 andere redenen aangenomen bijzondere positie van deze beide 

 species, vindt dus ook door een pilotaktisch kenmerk hare 

 bevestiging. Overigens is, tenminste onder de hier beschouwde 

 muggen van Nederlandsch Oost-Indië, M. acoiiita alleen door 

 dit kenmerk reeds gemakkelijk te bepalen. 



Een even zeker kenmerk vormt voor M. barbirostris het 

 aanwezig zijn van chaetae (en schubben) op het midden van 

 de ter zijde gelegen platen van den achterbeugel, waar deze 

 organen bij alle andere hier besproken muggen ontbreken. 



Bij beschouwing van de andere met chaetae bezette vlakten 

 zijn nauwkeurige getallen reeds daarom niet aan te geven, 

 omdat binnen een en dezelfde species, evenals bij de schubben, 

 ook bij de chaetae individueele punten van verschil, zelfs 

 punten van verschil tusschen rechts en links bij een exem- 

 plaar aanwezig zijn. 



Echter kan met zekere beslistheid gezegd worden, dat 

 binnen de grenzen der geslachten zwak met chaetae bezette 

 en sterk met chaetae bezette species goed kunnen worden 

 onderscheiden. 



B.v. is bij de Myzorhynchi M. maurüianus een zwak met 

 chaetae bezette mug, terwijl M. umbrosus en M. barbirostris 

 de sterk behaarde species van dit geslacht voorstellen ; deze 

 beide echter zijn zeer gemakkelijk te onderscheiden door het 

 reeds genoemde kenmerk van M. barbirostris, overigens ook 

 daardoor, dat M. umbrosus in tegenstelling met M. barbirostris 

 tusschen de chaetae van den middenbeugel geen schubben 

 draagt. 



M. albotaeniatus heeft een middelsterke beborsteling en 

 M. sinensis valt op door het feit, dat hij aan den prothorax 

 zeer sterk, aan den middenbeugel en achterbeugel veel 

 zwakker behaard is. 



Evenzoo kan men bij de Nyssorhynchi als een zwak 

 behaarde mug N. annulipes noemen (hier kan men ook 

 het geslacht Cellia rangschikken), als middelsterk behaarde 



