XIV VERSLAG. 



de literatuur hierover niets vinden en vraagt of een der 

 medeleden hieromtrent iets naders kan mededeelen, wat 

 echter niet het geval blijkt te zijn. 



Nadat er gepauzeerd is, stelt de heer VAN DENBERGH,bij 

 de bepaling der plaats voor de volgende Wintervergadering, 

 voor, om steeds in het centrum des lands, namelijk te Utrecht, 

 te vergaderen. Nadat de heer EVERTS er op gewezen heeft, 

 dat er vroeger steeds te Leiden vergaderd werd en om 

 goede redenen van het steeds terzelfder plaatse bijeenkomen 

 is afgestapt, bepaalt de vergadering, dat in den winter van 1920 

 Amsterdam de plaats van samenkomst zal zijn. 



De heer J. Th. Oudemans vertoont eenige stengels van 

 gekweekte frambozen, waaraan houtige verdikkingen voor- 

 komen. Bij nader onderzoek bleek hem, dat deze verdikkingen 

 veroorzaakt zijn door de larven eener galmug, Lasioptera 

 rubi Schrank. Tracht men deze gal te determineeren met 

 het bekende werkje van VON SCHLECHTENDAL, dan is men 

 daarmede spoedig gereed, daar slechts twee soorten van 

 aanzwellingen aan de stengels van Rtibus-soox\.ç:\\ voorkomen. 

 De eene is van Diastrophiis rubi BCHÉ, eene galwesp, welke 

 lange, onregelmatig gevormde, door het hout van den stengel 

 voortgebrachte en door de schors bedekte verdikkingen ver- 

 oorzaakt, welke in den regel vele afzonderlijke larvekamers 

 bevatten. De larven zijn wit. De andere soort, eene galmug, 

 Lasioptera rubi SCHRÄNK, door VON SCHLECHTENDAL Lasi- 

 optera pietà Meig. genoemd, wat een synoniem is, 

 maakt vrijwel bolronde of eivormige aanzwellingen, aan 

 welker vorming, behalve het hout, ook het merg deelneemt, 

 en waarvan de bast opensplijt, waardoor de oppervlakte meer 

 of minder ruw wordt. In de gal vindt men meerdere larven, 

 die geene afzonderlijke kamers bewonen, doch zich te midden 

 van de bruine, half vergane massa bevinden, welke de gal 

 inwendig vult. De larven hebben de bekende roodachtig 

 gele kleur van vele galmuglarven Daar de tweede beschrij- 

 ving geheel paste en de roodgele larven in de gallen werden 

 aangetroffen, was de determinatie met zekerheid te volbrengen. 

 In de Naamlijst van Nederlandsche Diptera van VAN DER 

 Wulp en de Meijere van 1898 (T. v. E., Dl. 41), wordt 



