VERSLAG, XXI 



genuttigd; ook de nog veel grootere wijfjes-vlinders van Cos- 

 viotriciie potatoria L. en Lasiocauipa trifoiii F. werden ver- 

 slonden, zoodat grootte geen beletsel kon zijn, waardoor de 

 hagedissen Spr.'s rupsen met rust lieten. 



De heer Damtnerman vertoont een aantal bastaarden van 

 Batocera albofasciata DE Geei^i en Batoccra gigas DraI'., en 

 deelt daarover het volgende mede. Bij eene studie over de 

 oeconomische beteekenis van deze boktorren, welke op Java 

 in den Indischen rubberboom, Ficus elastica, leven eri dikwijls 

 zeer schadelijk worden, waren Spr. eenige afwijkende vormen 

 in handen gekomen, welke deels buiten gevangen, deels op- 

 gekweekt waren uit Ficushout. Deze afwijkingen gelijken in 

 het algemeen veel op B. gigas, maar bezitten op de dek- 

 schilden meestal twee, soms ook drie of vier witte vlekken ^). 

 Daar de beide soorten, B. albofasciata en gigas, bij kweek 

 nimmer zulke afwijkingen hadden opgeleverd, lag het ver- 

 moeden voor de hand, dat het wellicht bastaarden zouden zijn 

 tusschen genoemde soorten, welke naast elkander veelvuldig in 

 Ficus-aanplantingen voorkomen. Ten einde dit uit te maken, 

 werden pogingen tot kruising tusschen beide Batoccra-soor\.ç.\\ 

 ingesteld, welke gelukten. Alvorens de resultaten van deze 

 proeven mee te deelen, wil Spr. iets zeggen over het kweeken 

 zelf van deze />rt/^r£77^'.5•. Over het algemeen is het opkweeken 

 van zulke groote boktorren in de tropen niet zoo bezwaarlijk als 

 in gematigde streken; men kan in den regel twee, in gunstige 

 omstandigheden zelfs drie generaties in het jaar verkrijgen, 

 n.l. twee in den regentijd, van November tot April, terwijl 

 de derde generatie den geheelen drogen tijd als larve in het 

 hout overblijft, om bij het invallen van den westmoesson als 

 kever te voorschijn te komen. Ook is het aantal nakomelingen 

 in de tropen vrij groot ; bij de genoemde Batocera' s konden 

 vaak meer dan 200 larven van één wijfje verkregen worden. 

 Alleen het opkweeken van zulk een groot aantal larven ver- 

 eischt zeer veel pas geveld Ficus-hout; wil men zekerheid, 

 dat de larven het tot kever brengen, dan heeft men voor 

 elke vier of vijf larven een stuk Ficus-hout noodig van i M. 



1) Bij het leven zijn deze vlekken zwavelgeel, evenals bij B. albofas- 

 ciata; eerst na den dood worden ze wit. 



