XXIV VERSLAG. 



De heer Koornneef zegt het volgende: 



1°. Het is bekend, dat bij het bepalen van den naam van 

 insecten, die voor verplaatsing allereerst op hun vleugels 

 aangewezen zijn, het aderverloop in deze de grondslag 

 is. Evenzeer bekend is het, dat zich hierin vele indivi- 

 dueele afwijkingen voordoen, die het den determineerende 

 lastig genoeg kunnen maken. Ter illustratie hiervan vertoont 

 Spr. een paar Hymenoptera. In de eerste plaats eene Andrena 

 spec , bij welkein den rechtervleugel slechts twee in plaats van 

 drie gesloten cubitaalcellen voorkomen. Wanneer nu iemand 

 nog niet geleerd heeft, de dingen van alle kanten te bekijken, 

 raakt hij leelijk in verlegenheid. Gelukkig vertoont dit 

 dier nog in zijn linkervleugel zijne ware geaardheid, wat niet 

 het geval is met eene tweede Andrena, die haar gevoel voor 

 symmetrie zoo ver gedreven heeft, om in beide vleugels 

 de eerste cubitaaldwarsader te laten wegvallen. .Als men eerst 

 maar alles weet, is niets moeilijk ; zoo ook hier : op de plaats, 

 waar de ontbrekende dwarsader had moeten zitten, maakt 

 de cubitus een hoek, en als men nauwkeurig toeziet, bemerkt 

 men zelfs in den linkervleugel een rudiment van de geëclip- 

 seerde dwarsader. Het derde voorwerp is een Dolerus çj". 

 Zooals zij, die zich wat met Bladwespen hebben beziggehouden, 

 weten, is het ontbreken van de tweede cubitaaldwarsader een 

 kenmerk, waaraan men den tribus der Dolerini gemakkelijk 

 herkennen kan; er zijn dus slechts twee gesloten cubitaal- 

 cellen. Nu ontbreekt bij dit exemplaar ook in beide vleugels de 

 derde ader, op een klein stukje na in den rechtervleugel. 

 Nog bonter maakt het No. 4, eene Macrophya rihis SCHRK. $, 

 waarbij de radiaalcel onverdeeld is, zoodat men, daarop 

 afgaande, het dier voor eene Nematide zou kunnen houden ; 

 gelukkig heeft het zijn habitus overigens geheel behouden, 

 en behoedt ons deze voor afdwaling. Eene naar Spr. voor- 

 komt zeer zonderlinge afwijking vertoont het bijgevoegde 

 Halictns $: daar is n.l. het vierde rugsement in het midden 

 niet gesloten, maar gespleten, zoodat, voor zoover uiterlijk 

 te zien is, het rugschild gesplitst is in twee volkomen sym- 

 metrisch liggende zijschilden. Het gevolg is, dat het vijfde 

 rugsement veel verder uitsteekt dan bij een normaal voor- 

 werp. (Eene schetsteekening van het geval is bijgevoegd.) 



