LVIII VERSLAG. 



genoemd. Het exemplaar is afkomstig uit Nauerna N. H. 

 Eindelijk den zeer interessanten Stenobothrus nigromaculatus 

 Herr. SCHäF., gevonden op de Veluwe. 



Naar aanleiding van deze vondst rijst de vraag, of de Veluwe 

 misschien een xerothermisch gebied is, mede in verband met 

 de vondst van Gampsocleis glabra Herbst., Thamnotrizon 

 cinereiis L., Stenobotlirus lineatus Pan?, en stigmaticus Rambur 

 aldaar. Eerst een verder voortgezet onderzoek van de Veluwe, 

 faunistisch en floristisch, kan deze vraag- tot oplossing brengen. 



Ten slotte vertoont Spr. nog eene Locustide uit Afrika, 

 waarbij eene groote Gordius-soovt bezig is, zich tusschen kop 

 en pronotum naar buitten te dringen en die in dezen toestand 

 is geconserveerd. 



De heer H. Schmitz S. J. spreekt over eene carabidenlarve, die 

 in de omstreken van Sittard aangetroffen wordt en zich juist 

 als de larve van Drilus met levende huisjesslakken voedt. 

 Daarbij heeft het Spr. getroffen, hoezeer de levenswijze van 

 beide larven niet alleen in 't algemeen, maar ook in sommige 

 bijzonderheden overeenkomt. Hij verschaft zich de Carabiden- 

 larve in het voorjaar, tusschen 15 Maart en 1 April of iets later, 

 wanneer de slakken Hflix Iwrtensis en nemoralis uit den 

 winterslaap te voorschijn komen. In verschillende huisjes 

 vindt men alsdan eene zwar^:e, op dat oogenblik reeds meer 

 dan I cM. groote larve. Wordt aan deze larve, in het 

 insectarium overgebracht, eene levende Helix aangeboden, 

 dan valt zij haar prooi, vooral tegen den avond, op dezelfde 

 wijze aan als eene groote Drilns-\?ccvç. dit ook doet. Zij bijt 

 zich in het dier vast en laat zich dan door de zich terug- 

 trekkende slak in het huisje trekken, waar zij haar slachtoffer 

 langzaam bij levenden lijve opeet. Ook de wijze, waarop 

 de Carabiden-larve het door haar bewoonde slakkenhuisje 

 schoon houdt, is dezelfde als bij de DrHus-\diXve. Deze kruipt 

 achteruit schuivende, van tijd tot tijd tot aan den mond van 

 het huisje, steekt haar achterlijfspunt over den rand heen 

 en spuit de vloeibare uitwerpselen naar buiten. Dit geschiedt 

 zelden, maar grondig; tot 40 uitstortingen achter elkaar hebben 

 daarbij plaats. Juist hetzelfde heeft Spr. bij de Carabiden-larve 

 waargenomen. 



