142 e. WILLEMSE, 



De kleur varieert van geelgroen (onvolkomen uitgekleurde 

 exemplaren) tot metaalkleurig bronzig-groen of bruin ; de basaal- 

 helft der sprieten, de snavel (behalve de top) de poóten (behalve 

 de gewrichten) de vleugelrudimenten bij het (^ en de legboor bij 

 het $ (behalve de top) zijn min of meer geelbruin gekleurd. 



Lengte ^ 3—4 mM , $ 3—4.5 mM. 



Van October tot Maart, gedurende den winter op sneeuw, 

 in bosschen en in het mos. Volgens Brauer (7) zou deze 

 soort niet in pijnboombosschen (Föhrenwäldern Finus syl- 

 vestris L.), maar wel in sparrebosschen (Tannenwäldern Abies 

 pectinata D. C.) en bosschen van loofboomen voorkomen. 



Zeer zeldzaam. 



Prov. Gelderland: Velp, 12. III. 19OI., een 2(Mr. L. DE 

 Vos TOT Nederveen Cappel). Wageningen, i <S (C. Ritsema 

 CZN., Verslag v. d. 73*'"' Zomervergadering d. N. E. V^. op 

 22 Juni 1918, p. LVII). 



In België werd ze in aantal gevonden in het bois de 

 Soignes bij Brussel. ') In Zweden, Denemarken, Duitschiand 

 (Hannover, Berlijn, Frankfurt a Main, Mulhouse (Elsas) ^), 

 Frankrijk, Engeland (Southgate, Croydon, Noord-Engeland, 

 Edinburgh (The Entom. Monthly Magazine 1897, p. 46)) en 

 Schotland (Ann. of Scot. Natur. Histor. 1897) is ze ook 

 aangetroffen hiemalis LiN. ■^) 



^) Brussel (J. Bondroit. Contribution à la faune de Belgique. Notes 

 diverses. Annal, de la Soc. entom. de Belg. Tome 55, 1911, p. 8). 



2) Hannover (Dr. A. H. Hagen [31]). Berlijn (H. SOLDANSKI. Sitz, s, 

 Il 1912, der Deutsch. Entom. Gesellsch. Deutsch. Ent. Zeitschr. 

 Jhrg. 1912, p. 235) Frankfurt a/Main (L. VON Heyden [32]), Mulhouse 

 (M. P. Lesne. Découverte de deux insectes hivernant aux environs de 

 Mulhouse. Feuil. des jeun. Natural. An. [41] 1911, p. 89. Ibid. 

 Bull. Soc. entom. de France, 1911, p. 9. Dit exemplaar werd den 

 5en Jan. 191 1 gevangen in een „Tannenwald". 



■■*) Een zeer naverwante soort is B. Westwoodii Hagen. Het <ƒ onder- 

 scheidt zich van hiemalis door de volgende kenmerken. 



Hiemalis. Het eerst zichtbare achterlijfsegment (= 2e segment) draagt 

 van boven, even vóór den achterrand een kleinen, ietwat opgerichten en ver- 

 heven -knobbel, die aanmerkelijk langer is dan breed. Het daaropvolgende 

 segment vertoont een flauwe aanduiding van een dergelijken knobbel. 



De subgenitaalplaat (9e sterniet) is driehoekig van vorm, de zijrand 

 flauw convex gebogen en de top loopt in een ovale punt uit. 



Westwoodii. Het eerst zichtbare achterlijfsegment is als bij hiemalis, 

 maar het daaropvolgende segment is van een zeer duidelijken, hoewel 

 ietwat kleineren knobbel voorzien. 



