MECOPTERA (PANORPATA) NEERLANDICA. I43 



II. Fam. PANORPIDAE. 



Fanorpa Linnaeus 1758. 



De kop is in een langen snavel verlengd ; monddeelen 

 bijtend, de voorkaken overkruisen elkaar in rusttoestand en 

 zijn aan den top van eenige scherpe tanden voorzien, de 

 achterkaak is met de onderlip vergroeid, de kaaktaster is 

 dun en uit 5, ongeveer even groote leden samengesteld, de 

 onderlip bestaat uit een kleine kin en een aan den top ge- 

 spleten eindgedeelte waarop zich de 3-ledige liptasters bevinden. 



De oogen zijn groot en ovaal van vorm. Tusschen de oogen 

 bevinden zich 3 ocellen. Sprieten lang en draadvormig, uit 

 vele leden samengesteld. Prothorax smal, meso- en metathorax 

 breed. De vleugels zijn goed ontwikkeld, de ach-tervleugel 

 komt in bouw ongeveer met den voorvleugel overeen. 



Men onderscheidt de volgende aderen. De voorrand van den 

 vleugel is de Vena cos tal is. Daarop volgt de V. sub- 

 costal is. De daarop volgende ader is de V. rad i al is. Deze 

 vertakt zich in 2 sectoren. De i*^ radiaalsector verloopt naar 

 den voorrand van den vleugel en is onvertakt. In den achter- 

 vleugel en bij het subgenus Aulops is ze door een dwarsader 

 bij haar uiteinde met den voorrand van den vleugel verbonden. 



Aan haar uiteinde bevindt zich een lichtgeel gepigmenteerde 

 vlek (vooral duidelijk tijdens het leven), die pterostigma 

 wordt genoemd. Deze vlek is niet gebonden aan een bepaalde 

 cel, maar breidt zich over de daar liggende aderen en dwars- 

 ader en uit. De 2^ radiaalsector is weer onderverdeeld iu 

 2 takken, waarvan de voorste zich weer onderverdeelt in 

 3 — 4 takken en de achterste in 2 takken. 



De subgenitaalplaat is korter, de zij rand flauw concaaf gebogen en de 

 top is scherp afgeknot en soms ietwat ingesneden. 



Het $ was aan R. Mac Lachlan (54) niet bekend. Volgens Hagen 

 (31) zou deze soort voorkomen in Engeland, Finland en Duitschland. Ook 

 komt ze in Zweden voor (Zetterstedt en Wallengren) en Mc. Lachlan 

 ontving exemplaren uit Zweden van Prof. SxäL. Het voorkomen in Engeland 

 is nog twijfelachtig. 



Door COBELLI (17) werd deze soort in Italië (Rovereto) gevonden, waar 

 hij tevens een paartje in copula aantrof. Door Fr. KlApalek werd ze in 

 Bohemen gevonden (Nove ceské Neuropteroidy. Acta Soc. entom. Bohem. 

 1907 p. 22) en door Th. A. Saizew in Rusland (Zur Entomofauna der 

 Umgebung von Neu-Alexandria, Gouvernement Lublin. Revue Russe 

 d'Entom. Vili 1908 p. 155 (russisch). 



