152 e. WILLEMSE, 



vlekken in den vleugel. Al deze kenmerken (behalve dat 

 voor het subgenus Aulops) zijn aan variaties onderworpen, 

 zoodat hetzelfde kenmerk bij de verschillende soorten kan 

 optreden (Mercier [56], Enderlein [21]). Ter vergemak- 

 keling laat ik hier een tabel volgen, waarmede men de $$ 

 zou kunnen determineeren. 



1. De V. subcostalis van den voorvleugel bereikt den voor- 

 rand ongeveer in het midden. De i*" radiaalsector vormt 

 aan haar uiteinde een cel, waarin het pterostigma is 

 gelegen. 



(Sub-gen. Aulops) alpina Ramb. 



De V. subcostalis reikt tot aan het pterostigma. De 

 i'' radiaalsector zonder dwarsader aan haar uiteinde . 2 



2. De voorste tak van sector rad. II in den voorvleugel 

 vertakt zich in 3 takken. Vleugels weinig gevlekt, 



zonder dwarsbanden 3 



De voorste tak van sector rad. II in den voorvleugel 

 vertakt zich in 4 takken. Vleugels sterk gevlekt, meestal 

 met donkere dwarsbanden communis L. 



3. Tarsklauwen met 3 tanden. De vlekken zijn donkerbruin 



of zwart ... germanica L. 



Tarsklauwen met 4 tanden. De vlekken zijn lichtbruin 

 en weinig ontwikkeld cognata Ramb. 



III. Farn. BITTACIDAE. 



Bittacus Latreille 1807. 



De kop is in een min of meer langen snavel verlengd. 

 Monddcclen bijtend, de voorkaak met 2 tanden, de achterkaak 

 hoornachtig, met kleine binnenlob en smalle lancetvormige 

 buitenlob. De kaaktaster is lang en 5-ledig, het eindlid dunner 

 dan de voorafgaande leden. De onderlip is lang, met een 

 langen 2-ledigen liptaster. 



De oogen zijn minder groot dan bij Paiiorpa, rond-ovaal 

 van vorm en gewelfd. 



Tusschen de oogen bevinden zich 3 ocellen, waarvan de 

 beide achtersten zeer groot zijn. Sprieten matig lang en zeer 

 dun, uit vele leden samengesteld. 



Prothorax smal, meso- en metathorax breed. De vleugels 



