LKl'IDOl'TKRA VAN TKLKKKS, EN/.. 1 7 



I cf — Eil. Kabacna, Maloembawa W.K. Daemalawa-baai 

 io-'i5. 



I cf — Eil. Moena. i-2-'i6. 



1 cT — Eil. Boeton. 20-[i-'i6. 



Deze vorm mist bijna geheel den blauwen glans van de 

 ty^pische IiyaciiUhus, en is vaal van kleur. De discale vlek in 

 veld 2 is sterk gereduceerd en ovaal, terwijl de sub-marginale 

 vlekken alle veel smaller zijn en door de aderen breed 

 gedeeld. De discale- en celvlek der achtervleugels zijn smaller. 

 (Collectie-nummer 5 18 — 521). 



53. E. pJiaenarctc locupleüor Frühst. 



Frühst. Stett. Zg. 60. p. 352. (Zie plaat III, fig. 523), 



2 c/cT Eil. Boeton O.K. Kalisoesoe-baai 2-'i7. 



Deze vorm komt met Fruhstorfers beschrijving naar 

 exempl. van de Talaud-Eilanden vrij goed overeen, toch achten 

 wij het nuttig een afbeelding te geven. (Coll. nummer 522 — 523). 



54. E. eleusina viniszechi Fldr. 



Feldr. Wien. Ent. Mon. III. p. 181. n. 4. t. 3. fig. 3. (1859). 

 I d — Sopang-baai Z.K. Celebes. 8-' 16. 

 I cf Roembia-baai, Kamp. Tawolio. 7-5-' 16. 



55. E. eupator vanoorti. subspec. nov. (Zie plaat III, fig. 

 524—525. 



Een zeer afwijkende vorm, voornamelijk gekenmerkt door 

 sterk melanisme. 



cf voorvleugel bovenzijde: fluweel-zwart met zwakken blauwen 

 weerschijn, zonder andere teekening dan een kleine witte 

 vlek, gedeeld door ader II. Verder schijnt de teekening van 

 de onderzijde eenigszins door. 



Achtervleugel bovenzijde : De post-discale vlekkenrij is 

 sterk gereduceerd, terwijl de pijlvlekkenrij van eupator hier 

 aangeduid is als smalle streepjes, die paarsgewijze naar 

 elkander wijzen zonder dat de punten elkander raken. De 

 marginale witte vlekken zijn zeer duidelijk en regelmatig. 

 De vlek in den apex der cel ontbreekt. De costale vlek is 

 ivoorkleurig, bij eupator Hew. (Ex. Butt. II. Eupl. t. i. f. i. 

 (1858) helderder. 



2 



