CXX V E B s L A G. 



door hem gedane waarnemingen omtrent de verpopping van Pieris 

 Brassicae L. — Half October 1888 vond hij, even buiten Leiden , 

 een groot aantal rupsen dezer soort rondkruipen op eene houten 

 schutting. Zij waren volwassen en zochten blijkbaar naar eene 

 geschikte plaats om zich vast te hechten en hare gedaantewisseling 

 te ondergaan. Eenige rupsen, toen door Spreker medegenomen, 

 bleken al spoedig bezet te zijn met talrijke parasieten-larven, die 

 hare gele cocons begonnen te spinnen en naar 't schijnt tot den 

 gewonen Microgaster glomeratus h. hehoovàen. Toen later op dezelfde 

 vindplaats voortdurend nog rupsen rondkropen, bezocht Spreker 

 gedurende ruim drie weken dagelijks de plek , ten einde op alles 

 wat er voorviel een waakzaam oog te houden. De hier bedoelde 

 schutting is van ruwe planken opgeslagen tegen de stammen van 

 opgaande lindeboomen en langs een voetpad tegen het noorden 

 gekeerd; van de plek, waarop zich de rupsen bevonden, loopt de 

 schutting ruim 50 meter in oostelijke richting, terwijl zij zich 

 westelijk 10 meter uitstrekt en eindigt bij een steenen muur van 

 5 meter lengte, die van boven niet van eene rollaag is voorzien 

 en dus geen beschutting heeft tegen den regen ; dan volgt een wit 

 gepleisterd gebouwtje, waaraan in horizontale richting, ongeveer 

 op manshoogte , eene houten goot is aangebracht. Aan de zuidzijde 

 der schutting ligt een moestuin , waarin kool gekweekt werd , 

 waarop de rupsen haren wasdom hadden bereikt. 



Het bleek nu, dat de rupsen, om eene geschikte en veihge 

 plaats voor hare verandering te zoeken, over de schutting waren 

 heengekropen en den schaduwkant (het noorden) hadden opge- 

 zocht. Dewijl de planken met fijn groen stofmos bedekt en vochtig 

 waren , scheen de gelegenheid daar niet gunstig , want geen enkele 

 rups heefi zich op die planken ter verandering gezet, behalve 

 alleen die welke met parasieten bezet en dus ziek waren. De 

 gezonde rupsen bewogen zich ruim 14 dagen, voordat eene enkele 

 daarvan eene geschikte plaats ter verpopping gevonden had. Altijd 

 zoekende, trokken zij langzaam in westelijke richting naar het 

 gebouw. Eerst in het laatst van October was eene der rupsen 

 verpopt, en wel tegen den witten muur, dicht onder de houten 



