VERSLAG. CXXV 



Chaerocampa Oldenlandlac F. , weike echter overigens slechts in 

 een dun, aan het uiteinde weinig in dikte verminderd, niet hard 

 maar lederachtig, buigzaam uitsteeksel bestaat, dat he/Avaarlijk den 

 naam van «hoorn» verdient, even min als het nog kortere uit- 

 steeksel der Javaansche Cliaerocampa Thy ella L. — Eone mede 

 op Java zeer gewone soort , Chaerocampa Silheieusls Butl. heeft 

 niet eens meer een eigenlijk uitsteeksel; het lichaam dezer rups 

 loopt daar ter plaatse slechts puntig uit en eindigt dan nog in 

 een hoornachtig spitsje. Bij de almede op hetzelfde eiland voor- 

 komende Elibia Dolichus Westw. is de hoorn geheel verdwenen; 

 de gedaante van het lichaam der rups , op de plaats waar bij 

 andere soorten de hoorn is ingeplant, geeft evenwel den indruk, 

 dat zich daar vroeger zulk een uitsteeksel heeft bevonden. Van 

 de Europeesche Pterogoii Oenotherae W.V. vind ik vermeld, dat 

 de rups, instede van eenen hoorn, eene hoornachtige plaat bezit. 

 Wat eindelijk nog de Europeesche Chaerocampa Porcellush. betreft, 

 zoo wordt van deze rups meestal vermeld , dat zij geen hoorn heeft ; 

 door één waarnemer, den heer Th. Goossens, vind ik evenwel 

 aangeteekend , dat in den volwassen toestand nog een klein doorntje 

 of uitsteeksel op de plaats van dat orgaan bij haar wordt aangetroffen, 

 « Het is niet te verwonderen , dat zulk een eigenaardig lichaams- 

 deel de aandacht heeft getrokken van de Lepidopterologen , die 

 meer bijzonder den larventoestand der vlinders bestudeerden. In 

 eene op 22 Januari 1873 gehouden vergadering der Société En- 

 tomologique de France is daarover dan ook door den heer Th. 

 Goossens eene belangrijke voordracht gehouden. Deze tracht daarin 

 de beteekenis van dit orgaan na te sporen en komt tot het besluit, 

 dat het strekt tot bescherming tegen uitwendige beleediging van 

 eene zich juist daaronder bevindende , tot afscheiding der urine 

 dienende klier. Evenwel berust deze slotsom, louter als een ver- 

 moeden, op het feit dat die klier zich juist onder den hoorn 

 bevindt , zonder dat van eenig causaal verband tusschen de plaat- 

 sing der beide organen iets blijkt. Ook geeft die, — zooals de 

 heer Goossens dan ook zelf erkent , — volstrekt geene opheldering 

 omtrent de gedaante van den hoorn, waaromtrent hij zich bepaalt 



