VERSLAG. CXXTIT 



Javaansche. De afbeeldingen toch van gene vertoonen bij de jonge 

 rupsen geen bijzonder langen hoorn ; alleen bij Sphinx Ligustri L. 

 schijnt hij van opvallende lengte. Maar toch is steeds, al valt dit 

 niet zoo dadelijk in het oog, die lengte veel belangiijker bij de 

 jonge dan bij de volwassen rups, indien men ze beschouwt in 

 verhouding tot die van het geheele lichaam. Duidelijk is het dus, 

 dat hij in den jongeren toestand sterker is ontwikkeld ; dat zijne 

 ontwikkeling geen gelijken gang houdt met de toeneming van het 

 geheele lichaam. Bij de Javaansche Calymnia Panopus Cr. komt 

 in een anderen vorm hetzelfde voor. Zoowel de jonge als de vol- 

 wassen rups van deze soort heeft een buitengewoon langen hoorn, 

 bij de eerste niet veel in lengte met dien van de andere verschillende ; 

 neemt men echter daarbij de geheele lichaamslengte van het dier 

 in aanmerking , dan is de hoorn bij de jonge rups betrekkelijk veel 

 langer en dus sterker ontwikkeld. Maar bij de Javaansche soorten 

 vinden wij bij de vier eerst genoemden , in den volwassen toestand 

 een dikken, achterwaarts gebogen hoorn van middelmatige lengte, 

 en bij CJiarocampa Eson Cr. en Adem Cr. slechts een kort, evenzoo 

 gebogen hoorntje ; van al die soorten hebben echter de jonge rupsen 

 den hoorn langer , zoodat die zelfs de helft en meer der algemeene 

 lichaamslengte bereikt. Ook bij de Ceyloneesche J/<;?(?TO</^.y.y«/;/uriwä; 

 Bull, en Cephoìiodes lli/las L. is de hoorn bij de jonge rupsen veel 

 langer dan in den volwassen toestand. Bovendien vond ik bij al 

 die 6 Javaansche soorten , dus nagenoeg bij al degenen , welke juist 

 te dezen opzichte nauwkeurig zijn waargenomen, den hoorn niet, 

 zooals in den volwassen staat, hard en onbewegelijk, maar wille- 

 keurig voorwaarts bewegelijk. Dit laatste vermeldde ik mede reeds 

 van de volwassen rupsen van Chaerocampa FJtocni/x H. S. en 01- 

 denlandiae F. , maar de bewegelijk h eid bij de genoemde rupsen 

 kwam mij toch voor sterker te zijn. Zij wordt niet louter door 

 het plooien der rughuid veroorzaakt , — gelijk men dat bij sommige 

 rupsen , b. v. die van Platydonta coriaria Sn. en Bonibyx Waringi 

 Teysm. aantreft, welke eveneens een uitsteeksel als de hoorn der 

 Sphingiden-rupsen bezitten, doch slechts uit eene buigzame , plooi- 

 bare verlenging der rughuid bestaande , — maar komt overeen met de 



