V E B s L A G. CXXIX 



(laar uit haar volstrekt geen reden valt af te leiden voor den uiterst 

 verschillenden vorm, waarin de hoorn zich vertoont, voor zijne 

 verkleining met den leeftijd, voor zijn geheel verdwijnen somtijds, 

 kan men ook niet aannemen, dat in haar de reden van zijn hestaan 

 is gelegen, daar zij alsdan op dat alles een overwegenden invloed 

 zou moeten uitoefenen, van welke zeker eenig spoor zou zijn waar 

 te nemen. Neemt men daarentegen aan , dat dit orgaan in een 

 atrophieerenden toestand verkeert, dan is men niet meer genood- 

 zaakt zich bij de bespiegeling neder te leggen dat « la nature s'est 

 plu à varier les formes extérieures à l'infini et nous ne pouvons 

 faire autre chose que de les observer ». Want dan kan men in al 

 die verschillende wijzen van voorkomen van het orgaan even zoo 

 vele vormen zien , waarin de steeds voortgaande atrophie zich open- 

 baart , naar de verschillende omstandigheden onder welke zij werkt, 

 ledere soort toch verschilt van elke andere ; hoe gering dit onder- 

 scheid betrekkelijk tusschen twee zeer verwante soorten ook moge 

 wezen , het bestaat ; de omstandigheden waaronder eene soort leeft , 

 het midden waarin zij zich ontwikkelt, zijn niet dezelfde welke 

 ()ok voor andere soorten gelden. Daar deze nu op elke vervorming 

 invloed moeten uitoefenen , is het duidelijk , dat die ook bij de ver- 

 schillende soorten niet op gelijke wijze kan tot stand komen. Bij 

 de eene zal zij sneller voortgaan dan bij de andere; hier zal zij 

 in de eerste en voornaamste plaats in deze richting werken, daar 

 in eene andere. Zoo wordt het dan begrijpelijk , hoe de hier be- 

 I loeide atrophie bij sommige soorten nog maar weinig gevorderd is, 

 hij andere zoo ver dat de hoorn reeds geheel of tot op een spoor 

 na is verdwenen; hoe bij de eene species de hoorn in de lengte 

 is afgenomen, bij eene andere in de dikte, bij weder andere ge- 

 lijkelijk wat beide afmetingen betreft; hoe de vatbaarheid tot 

 willekeurige beweging bij de meesten al .spoedig is aangetast, bij 

 enkelen echter is bewaard gebleven , ook terwijl de hoorn overigens 

 in lengte en dikte al sterk is verminderd. En zien wij dat orgaan 

 in een aanhangsel van bijzonderen vorm veranderen , zooals dit 

 vooral bij Acherontia het geval is, dan staan wij slechts voor het- 

 zelfde verschijnsel, hetwelk in mijn bovenvermeld opstel over eenige 



9 



