CXXXII VERSLAG, 



dienen ; bij eene verwante Javaansche soort zag ik toch uit die 

 draden een droppel helder vocht komen, waarvan men wel mag 

 vermoeden, dat die dienstig moest zijn om hetzij door een sterken 

 reuk te verspreiden — al kon ik dien niet waarnemen — , hetzij 

 door aanraking, kleine insecten te verjagen. Wanneer wij dit nu 

 weten en wij zien eene andere rups , de boven reeds vermelde van 

 Secusio ehurueiguUa Moore, hare rug-aanhangsels willekeurig be- 

 wegen , dan komt dadelijk bij ons de gedachte op , dat ook op die 

 wijze kleine vliegende insecten wel kunnen worden verjaagd en 

 dus belet worden hunne eieren op de rups te leggen, en dat der- 

 halve die bewegelijkheid der rug-aanhangsels ook tot ditzelfde doel 

 dient.- Nu zien wij ook de jonge Sphingiden-rupsen geheel op 

 dezelfde wijze haren langen hoorn bewegen ; en als wij daarbij 

 bemerken dat, aangezien deze rupsen gewoon zijn hare voorste 

 geledingen sterk om te buigen en in te trekken, zij met dien 

 hoorn ongeveer de gansche lengte van den rug kunnen bestrijken, — 

 moeten wij dan niet gaan vermoeden, dat daarmede ook hetzelfde 

 doel wordt beoogd? Zeker ligt er dan niets onwaarschijnlijks in, 

 dat dit vroeger zoo kan zijn geweest ; want, nog niet geatrophieerd, 

 was natuurlijk de hoorn grooter en krachtiger en dus zooveel beter 

 daartoe in staat, vooral indien wij uil de overblijvende granulatie 

 tot het vroeger bestaan van stekels op dat orgaan mogen besluiten, 

 welke dan, evenals ik dat bij de Papilioniden-rupsen vermoedde, 

 gif-stekels kunnen zijn geweest, als die der tegenwoordige Coclio- 

 poden-rupsen , en op die wijze dan bovendien een verdedigings- 

 middel kunnen hebben gevormd als dat der bovengenoemde Harpyia- 

 rupsen maar veel krachtiger. Inderdaad zulk een hoorn zou tegen 

 de genoemde kleine vijanden een zeer geducht wapen zijn, misschien 

 nog door grooteren te ontzien ; dat eenmaal de functie van dat 

 orgaan eene dusdanige, met de nog bij andere rupsen bestaande 

 verdedigingsmiddelen overeenkomstige en zeker voor het bestaan der 

 rups zeer belangrijke zal zijn geweest, is dus zeer mogelijk. 



« Wanneer die functie echter is gaan ophouden , moet zij onnoodig 

 zijn geworden. Valt dit en daarmede de waarschijnlijke reden eener 

 atrophie van het bedoeld orgaan ook na te sporen ? Niet met zeker- 



