VERSLAG. CXXXIII 



heiil ; maar niet geheel behoeven wij tocli ook op deze vraag het 

 antwoord schuldig te blijven. De wapenen , die de Sphingiden rupsen 

 thans bezitten , komen zeker niet zoo krachtig voor als liet wapen, 

 hetwelk ik daareven als in het vermoedelijk bezit harer voorouders 

 schilderde. Het is waar, sommigen, zooals de Chaerocampa- en 

 Pawä!(?m-soorten , bezitten een ander eigenaardig verdedigingsmiddel, 

 dat der slangen-mimicry , die bij eenige soorten zeer sterk is en 

 vooral door de ontwikkeling van zoogenaamde oogvlekken ontstaat; 

 en de vorming van deze oogvlekken bij de verschillende soorten 

 schijnt juist het tegenovergestelde van atrophie te vertoonen, na- 

 melijk in een tijdperk van toeneming, van ontwikkeling, te ver- 

 keeren. Men zou dus geneigd zijn , hierin een nieuw wapen ter 

 vervanging van het oude te zien ; maar tegen deze beschouwing 

 bestaan twee groote bezwaren. In de eerste plaats komt het niet 

 altijd voor ; bij het geslacht Ächerontia is er geen spoor van te 

 vinden , en toch heeft ook daar , zooals wij zagen , de atrophie van 

 den hoorn plaats gehad. Verder is wel de slangen-mimicry een 

 belangrijk verdedigingsmiddel, maar naar het mij voorkomt, alleen 

 tegen grootere dieren, vogels, insecten-etende zoogdieren of hagedis- 

 achtige dieren ; in het meermalen aangehaald opstel deelde ik een 

 door mij waargenomen feit mede, ten bewijze hoe het zelfs tegen 

 menschen kan werken. Tegen vliegen of Ichneumoniden moet ik 

 er echter de waarde van betwijfelen, en om die reden kan ik 

 bezwaarlijk aannemen, dat hare ontwikkeling het oude zoo krachtige 

 wapen overbodig kan hebben gemaakt. Het middel , dat de Sphin- 

 giden-rupsen thans bezigen om zich te verdedigen wanneer zij 

 worden aangeraakt, bestaat in het zoo krachtig mogelijk slaan met 

 den kop naar het bedreigde punt van het lichaam , gepaard met 

 bijten. Is dit voldoende om de ongenoode gasten te verjagen ? Het 

 is mogelijk, maar het schijnt toch niet zoo krachtig te kunnen 

 zijn als het middel dat, naar wij vermoeden, haar vroeger daartoe 

 ten dienste stond. Men vergete echter niet , dat er ook andere 

 verdedigingsmiddelen kunnen bestaan, die wij niet kunnen waar- 

 nemen ; de huid der rupsen zou b. v. een onaangenamen reuk 

 kunnen afgeven , sterk genoeg om insecten te verjagen , maar te 



