SOORT DER SICULINA. 3 



door de aanwezigheid der vermelde, bij deze beide soorten ont- 

 brekende dwarslijn, van rvftühia bovendien nog door de heldere, 

 bij die soort vuil lecmgele kleur. Het naast is llenrlci misschien 

 nog verwant aan australina Guen. , doch deze heeft volgens Guenée 

 slechts de grootte van llneola (25 mm. vlucht), terwijl Uenrici 

 35 mm. haalt. Vervolgens zijn de vleugels stomper, is de grond- 

 kleur niet levendig en glanzig steenrood en houdt de dwarslijn der 

 voorvleugels niet bij de middencel op. De overige verschilpunten 

 komen mij minder belangrijk voor. 



Vlucht 35 mm. Een Ì. Sprieten (naar een gedeelte van den 

 rechterspriet te oordeelen) draadvormig , ter lengte van de breedte 

 der schaft fijn en gelijkmatig bewimperd. Palpen half zoo breed 

 als de oogen, opgericht, niet boven den schedel uitstekende, glad 

 beschubd, met kort, stomp eindlid. Zij zijn evenals de kop, de 

 thorax en het achterlijf, levendig licht saflVaan-, bijna goudgeel, 

 zeer helder saffraankleurig geelrood getint. Staartpluim kort , stomp , 

 okergeel. 



Vleugels regelmatig gevormd, de voorvleugelpunt zeer duidelijk, 

 doch niet omgebogen. Hoeken der achtervleugels mede duidelijk , 

 doch stomper. Achterranden der vleugels gelijkmatig gebogen. De 

 grondkleur van de bovenzijde is, evenals op het lijf, een levendig 

 licht saffraangeel , en men ziet , op dezelfde wijze als bij Therìuesìoules , 

 in de vleugelcellen overal zeer fijne , gegolfde rechtere of schuinere 

 donkerder dwarslijntjes; deze hebben echter eene veel levendigei", 

 geelroode kleur dan bij TJiermesioïdes. Verder is eene vermiljoen- 

 roode bestuiving waar te nemen langs den voor- en binnenrand 

 der voorvleugels en aan hunnen wortel, benevens 1er w^ederzijde 

 van de boog- of dwarslijn, die van 2.|- mm. vóór de punt der 

 voorvleugels naar het midden van den binnenrand der achtervleugels 

 loopt. De kleur dezer lijn is blauwzwart en zij is zeer scherp, 

 schijnt echter een weinig vervloeid door de vele roode schubben, 

 die er dicht tegenaan liggen. Verder ziet men op de achtervleugels 

 nog eene fijne donkerbruine lijn, die van twee derden des voor- 

 rands recht op twee derden des achterrands aanloopt, doch ruim 

 1 mm. daarvóór tegen ader 3 stuit en dan, nog fijner wordende. 



