30 AANTEEKENINÖEN OVER 



Pyralidina op p, 10 als hoofdkenmerk voor de Galleridae meer op 

 den voorgrond moeten komen , dat de binnenrandsader der voor- 

 vleugels wortelwaarts gevorkt is. Hoewel juist niet gemakkelijk te 

 constateeren , is dit kenteeken gewichtiger dan de t. a. p. door mij 

 vermelde, al zijn deze ook ter herkenning van de Europeesche 

 soorten der genoemde Subfamilie toereikende. 



Familie 22. PYRALIDINA Lederer. 



Cledeobia punctalis Fabr. — Snellen, II, p. 12. 

 Bij een' zeer gaven (?, dien ik den 20 Juli 1884 in de duinen 

 bij 's Gravenhage ving , ontbreken de witte schrapjes aan den 

 voorrand der voorvleugels geheel. 



Aglossa piuguinalis L. - Snellen, II, p. 14. 

 De natuurlijke historie dezer soort is nu eindelijk, nadat wij te 

 dien opzichte meer dan eeiie eeuw in dwaling hadden verkeerd, 

 opgehelderd door wijlen den heer W. Buckler, die in deel XX 

 (1883 — 1884) van het Entomologisf s Montali^ Magazine eene uit- 

 voerige en onderhoudende beschrijving geeft van de rups, hare 

 leefwijze en voedsel. Daaruit blijkt, dat zij volstrekt niet van vet 

 leeft , maar wel van drogen , plantaardigen afval. Duidelijk wordt 

 het hierdoor, hoe de heer VerHuell (zie in Sepp) de rups kon 

 opvoeden met droge salade-bladeren. Misschien eet zij ook leder, 

 volgens eene waarneming van Reaumur (zie diens Méìnoìres pom' 

 servir à Vliisioire des Insectes, III, p. 270); maar alles wat wordt 

 verhaald van het nuttigen van boter of vet door deze rups , berust 

 op verkeerde waarnemingen. 



Aglossa cuprealis Hübn. — Snellen, II, p. 15. 



Uitvoerige mededeelingen over de eerste toestanden dezer soort 

 door de beeren Buckler en Hellins, in deel XXI (1884 — 1885) van 

 het Eìiiomologisf s Monthly Magazine, bevestigen de waarnemingen 

 van Ter Meer enGoossens, en maken het ontwijfelbaar dat, evenals 

 bij pingüinalis, het ware voedsel der rups bestaat uit drogen, 

 plantaardigen afval. 



