NEDERLANDSCHE LEPIDOPTERA. 3l 



Eiidotricha flammealis W.V. — Snellen, II, p. 22. 



De rups en hare leefwijze zijn uitvoerig beschreven door den 

 heer W. Buckler in het Ent. Montali/ Mag . , XIK (1882 — 1883), 

 p. 149. Uit in Juli gelegde eieren kwamen de rupsen in het begin 

 van Augustus , werden met bladeren van hazelaars en Lotus gevoed , 

 overwinterden bijna volwassen en sponnen tegen het eind van Mei 

 in. De volwassen rups is slank, purperbruin, met zwarten kop 

 en halsschild. 



Eene waarneming van den heer F. J. M. Heylaerts (zie Buil. dea 

 Seances Soc. Ent. Belge, 1882, p. 141) bevestigt de mededeeling 

 van den heer Buckler. 



Scoparla ambigualis Treits. — Snellen, II, p. 28. 

 „ Cembrae Haw. — Snellen, II, p. 29. 



Ter aangehaalde plaatse was ik zeer geneigd om Cemhrac voor 

 eene variëteit van ambigualis te houden. Het verkrijgen van over- 

 vloediger materieel heeft mij echter van die meening doen terug 

 komen. In de eerste plaats moet ik vermelden, dat geen der 

 exemplaren van ambigualis, die ik na 4 Juli ving, meer gaaf was. 

 De 18 goede exemplaren van die soort, welke ik thans in mijne 

 collectie heb, zijn van 28 Mei tot 3 Juli gevangen. De gave voor- 

 werpen van Cemhrae daai'entegen , die ik nu bezit, bekwam ik 

 (evenals mijne meeste ambigualis) bij Rotterdam, maar iets later, 

 van 11 Juli tot 6 Augustus , toen ik slechts afgevlogen ambigualis 

 meer aantrof. Vervolgens zie ik bij nauwkeurige vergelijking als stand- 

 vastige verschilpunten , dat de achtervleugels bij Cemhrae vrij effen 

 grijs zijn, zonder opheldering tegen den wortel , zood\^ hi] ambigtialis. 

 Nog meer effen blauwachtig stofgrijs zijn de voorvleugels van 

 Cemhrae; de bijna zwarte afzetting der nauwelijks lichtere dwars- 

 lijnen en de zware beschaduwing van het franjeveld, welke men 

 bij de overigens lichter gekleurde ambigualis opmerkt, ontbreken. 

 Vervolgens springt de tweede dwarslijn veel minder uit en is naar 

 onderen steiler , waardoor dan ook bij Cembrae het middenveld aan 

 den binnenrand breeder blijft dan het wortelveld. Het omgekeerde 

 lieeft bij de andere soort plaats. Voegt men hierbij , dat de golflijn 



