NRDBRLANDSC'HK LKPT DOPTIIR A . 33 



op, dat zij eerst zeer laat in den avond, toon het reeds geheel 

 donker was, begonnen te vliegen. 



De flauwe bocht van de tweede dwarslijn der voorvleugels ligt 

 bijna in het midden, en die lijn is onderaan wortelwaarts geheel 

 vervloeid, zonder eenige donkere afzetting. 



Heliothela atralis Hiibn. — Snellen, II, p. 34. 

 Verden, 5 en 6 Juli (Lodeesen). 



Botys oetoinaculata L. — Snellen, II, p. 41. 



Dr. Henri W. de Graaf ving in 1884 een fraai exemplaar inde 

 provincie Gelderland, dat hij zoo goed was mij te schenken. Het 

 is mannelijk, en merkwaardig omdat de eerste witte vlek der 

 voorvleugels — die in cel ib — zeer gereduceerd is en niet meer 

 dan een derde der grootte van de vlek op de dwarsader heeft. 

 Dit exemplaar nadert dus de variëteit sexmaculalu Fologne. 



Verder is mij na de voltooiing van mijn werk eene beschrijving 

 der rups bekend geworden door den heer W. Buckler, in het 

 Entomologists MontJili/ Magazine, XVin(1881), p. 57. Zij werd 

 in het najaar gevonden onder een dun spinsel op de onderzijde der 

 bladeren van Solidago virgaurea, overwintert ingesponnen en is 

 doorschijnend geelgroen met twee breede roomkleurige rugstrepen 

 en bruinen kop. 



Botys nigrata Scop. — Snellen, II, p. 42. 



Ook van deze soort is de rups door wijlen den heer Buckler in 

 het Fyntomologisfs Monthly Magazine, XIX (1882), p. 77, be- 

 schreven. Hij kweekte haar uit eieren , die in het begin van Augustus 

 op Origanum vulgare en Mentha arvensis waren gelegd en met 

 welke planten — zoo ook met Thymus serpyllum de rupsen gevoed 

 werden. De bladeren van het voedsel worden eenigszins bijeen- 

 gesponnen, en de rups overwintert, waarschijnlijk volwassen en 

 ingesponnen, verpopt in den voorzomer en levert dan spoedig den 

 vlinder. 



De volwassen rups wordt beschreven als 18 millimeter lang, 

 met olyfgroenen kop en halsschild en vuil purperbruin, zwart 



