NBDEBLANDSCHB LEPIDOPTERA. 43 



de franjelijn, mist de smalle maar zeer sterke verdonkerini; van 

 nimbella. De vlinder is door Rössler niet uitvoerig beschreven , maar 

 de heer Ragonot zag de typen en ook Engelsche exemplaren van 

 Senecionis. De rups verschilt zeer. Mr. H. W. de Graaf, aan wiens 

 welwillendheid ik eenige ingesponnen rupsen te danken heb , waaruit 

 ik vier fraaie exemplaren kweekte, deelde mij over de eerste toe- 

 standen het volgende mede: 



(( Vermits het nu de tijd is om de door u begeerde Senecio-nipsen 

 te verzamelen , ben ik er een paar dagen op uit geweest , maar 

 ik heb, helaas, te vergeefs naar Senecio-^^ianien gezocht op alle 

 plekjes waar deze andei's plegen te staan. Het zal wel aan den 

 drogen zomer liggen , dat het Senecio-knnd vruchteloos gezocht 

 wordt. Geen planten, dus ook geen rupsen, zoodat een gunstiger 

 jaar moest worden afgewacht. Wat ik intusschen vroeger heb 

 opgeteekend, stel ik ter uwer beschikking. 



«Eenige jaren geleden, op een mooien September-dag in het 

 Scheveningsche duin zijnde, vond ik aan verscheidene stevige 

 planten van Se?iecio jacohaea het vruchtpluis tot een koek bijeen- 

 gesponnen. Bij nader onderzoek bleek, dal eene samenstelling van 

 bloemenoverblijfselen, vruchtpluis en excrementen tot verblijf diende 

 van een zeker aantal rupsen, die zich .«chuilhielden in gangen en 

 holten en geleefd hadden van den bloembodem en van de onderste 

 deelen der bloem. In 1878 heb ik van 14 tot 29 September 

 dergelijke rupsen ingezameld op verschillende plaatsen in het duin, 

 zoodat de dieren alles behalve zeldzaam waren. Hetzelfde was het 

 geval in 1880. De gevonden rupsen wai'en voor een deel geheel, 

 voor een ander deel nagenoeg volwassen en sjionnen zich in 

 tusschen half September en half October. Ik gaf ze de bloemen 

 van genoemde plant te eten. Geen enkele is bij mij tot ont- 

 wikkehng gekomen. Toen ik in April 1879 een spinsel open- 

 knipte, vond ik daarin eene gezonde rups. 



«Als de rups zich intrekt, heeft zij eene madevormige gedaante; 

 als zij zich uitrekt komt de vorm voor den dag. Het blijkt dan, 

 dat het lijf, van lid 1 tot en met 9 , langzaam in breedte toeneemt 

 en dan smaller wordt. 



