52 AANTEEKENINGEN OVER 



loopen als de verwante scuitilcma. Kweeking uit de laips kan ook 

 hier het vereischte licht geven , en nu zij van trigeminana bekend 

 is gemaakt (zij werd beschreven door Barrett , Ent. Montili. Mag. , 

 XX, 1884:, p. 269) is er wel kans op de gewenschte opheldering. 



Volgens den genoemden Engelschen Entomoloog leeft de rups 

 van trigeminana in den wortelstok van Seneclo jacohaea, is zij 

 tegen den winter volwassen en verlaat dan de plant om op den 

 grond een spinsel te maken, waarin de verpopping waarschijnlijk 

 eerst in het voorjaar plaats vindt. Hij beschrijft de rups als rolrond , 

 middelmatig levendig van aard en wat plomp gebouwd. Op den 

 rug is zij vrij levendig rood , bleek vleeschkleurig van onderen. 

 Kop zeer licht bruin; halsschild en staartklep beenkleurig, iets 

 rood getint. 



Van de typische graphana heb ik ook sedert 1882 nog geen 

 inlandsch exemplaar gezien. 



Grapholitha pygmaeana Hübn. — Snellen, II, p. 342. 



Door eene bij de correctie niet opgemerkte fout van den zetter 

 zijn in de analytische tabel op p. 314 bij deze soort in de be- 

 schrijving der sprieten weggevallen de woorden « lang en ». Wat 

 er nu staat is niets beduidend. De mannelijke sprieten van pyg- 

 maeana hebben eene lange, dunne bewimpering, die 3 of 4 maal 

 zoo lang is als de breedte van de schaft. Men zou die sprieten 

 wel fijn gebaard kunnen noemen. 



Grapholitha fractif asciana Haw. — Snellen, II, 

 p. 345. 



Een zeer gaaf, groot en scherp geleekend exemplaar ving ik op 

 9 Augustus 1885 bij Rijen in Noord-Brabant en een zeer donker, 

 waarop de teekening der voorvleugels slechts moeielijk te onder- 

 scheiden is, den 18 Juli 1887 bij "Winterswijk. Benoorden den 

 Moerdijk was deze soort vóór laatstgenoemd jaar nog niet gevonden. 



Grapholitha roseticolana Zeil. — Snellen, II, p. 361. 



Noord-Brabant: Middelaar bij Guyk, 3 Mei 1887, een exemplaar 

 uit de rups (Dirk ter Haar). 



