NEDERLANDSCHE LEPIDOPTEEA. 69 



ving en met een c? uil. Noord-Duitscliland , doch anders zie ile 

 geen verschil. 



Het is Iner de plaats, om de aandacht te vestigen op eene tot 

 hiertoe nog onheschrevene Elaclmia, aan rhìjìichosporeUa en hlaio- 

 mella verwant, die de heer Stainton hekend maakt in het Ent. 

 Month. Mag., XXIII (1886), p. 253, onder den naam KI. Scïrpi. 

 Hij beschrijft haar als volgt: 



^Elacldsta Scirpl n. sp. Exp. al., <? -iv} lin.; 2 -^ — ^ !'"• 



«Kop en aangezicht grijs of witgiijs (niet zoo wit als rhijucho- 

 sporelld). 



o: Voorvleugels wit , sterk grijs gemengd , vooral ondei' den voor- 

 « rand en tegen den binnenrand; deze grijze teekening is echter 

 « niet duidelijk begrensd (daarin van rhynciiosporella verschillende) , 

 «maar doet meer aan eene bestuiving denken; een grijs vlekje 

 «bevindt zich op den binnenrand, bij den wortel, en een tweede 

 « op het midden van dien rand ; boven dit laatste is een zwart 

 «streepje in de vleugelvouw; voorbij het zwarte streepje vormt 

 « de donkere bestuiving eene hoekig gebroken dwarsstreep (zeer 

 «verschillende van dergelijke teekening bij rhynciiosporella, die 

 « meer op eene toegeknepen liggende V gelijkt). Na deze streep 

 « vindt men meer grijze schubben langs den voorrand en andere 

 « langs den achterrand ; franje lichtgrijs met donkergrijze deelings- 

 «lijn, op, of voor dewelke aan de vleugelpunt eene zwarte stip 

 « staat (duidelijker dan iets dergelijks bij rhyuchosporelUi). 



« Bij rhi/uchosporella is de voorrand voorbij het midden duidelijker 

 «en breeder donker gekleurd dan bij Scirpl; toch is het niet te 

 « ontkennen , dat hoewel beide soorten er anders uitzien, het in 

 «het geheel niet gemakkelijk valt ze scherp te scheiden». 



De vlinder is in Juni en Juli gevangen op « salt-marshes » 

 (zoute schorren) en aldaar werd de rups ook gevonden van Mei 

 tot begin Juli , de bladeren van Scirjms marïtimus mineerende. De 

 mijnen zijn kort en breed en bevinden zich gewoonlijk in de hoven- 

 helft der bladeren. 



De volwassen rups wordt beschreven als bleek groenachtig geel 

 met bleekgelen kop. 



