20Ô AANTEEKENING OVEB 



zeer kort, steken bijna rechtuit, maar komen niet voorbij het 

 uitpuilende aangezicht, wat mede vrij opmerkelijk is. 



In bovenstaande fig. 1 heb ik getracht eene voorstelling te geven 

 van het door mij waargenomen kenmerk, terwijl fig. 2 eene af- 

 beelding van den kop van Cidaria bicolorata is. 



Overigens heb ik aan procellata geene bijzondere kenmerken 

 gevonden. Het is waar, dat zich op het schildje eene dikke dot 

 van schubben bevindt, die bovendien door hare zwartbruine kleur 

 de aandacht trekt, doch iets dergelijks komt bij vele Cidariën 

 voor, o. a. bij de twee bovenvermelde soorten, waar wij echter 

 geene bijzondere kleur opmerken. 



De nervuur der voorvleugels is normaal , en wat de achtervleugels 

 aangaat , zoo is de middencel korter dan de halve vleugel , met 

 vrij regelmatig holgebogen achterrand; ader 2 ontspringt uit drie- 

 vierden van haren binnenrand, 3 en 4 bijna uit één punt uit 

 haren staarthoek, terwijl ader 5 boven de helft der dwarsader 

 ontspringt. Bij vele andere soorten van het genus is de middencel 

 of althans hare onderhelft duidelijk langer dan de halve vleugel, 

 achteraan afgerond, eii ontspringen de aderen 2 — 5 bijna even 

 ver van elkander , 5 uit of zelfs onder de breuk der dwarsader. 

 Deze vormen gaan evenwel , zooals ik reeds in de 1 liuders van 

 Nederland^ Macrolepidoptera , p. 628 opmerkte, zeer geleidelijk 

 in elkander over , en dit verschil in de nervuur kan , hoe 

 opmerkelijk ook, dus hoogstens als soortskenmerk dienst doen; de 

 ook variëerende oorsprong van de aderen 6 en 7 der voorvleugels 

 zelfs niet eens als zoodanig, daar hij niet eens bij de individuen 

 bestendig is. 



Indien iemand van de bijzondere kop vorm ing van procellata ge- 

 bruik wilde maken tot generieke afscheiding, zou ik, aangezien 



